“เพลงโหมโรง”
ด็อกเตอร์ ชิวาโก
ผู้หญิงพวกนี้เป็นยังไง
พวกเธอดีมาก
มีร้ายบ้างนิดหน่อย
ใช้จ่ายเก่ง ทำงานหนัก
- พวกเธออ่านออกเขียนได้มั้ย - บางคนก็ได้
ตอนถูกนำตัวมาอยู่โรงเรียนดัดสันดาน งานแบบนี้ มันเสื่อมทราม
คุณไม่ควรใช้มนุษย์เคลื่อนย้ายโลก
- ไม่ควร - และมันก็ไม่ได้ผลด้วย
ถ้าพวกเขาให้เครื่องขุดเจาะผม อีก 2 เครื่อง งานผมคงจะล้ำหน้าเป็นปี
คนรุ่นคุณไม่มีความอดทน
- คุณอดทนเหรอ - ใช่ เราอดทน
มากด้วย
อย่าไร้ความอดทนเกินไป คุณวิศวกร เรามาไกลมาก เร็วมาก
ผมรู้ครับ ท่านนายพล
ใช่ แต่คุณรู้มั้ยว่ามันต้องสูญเสียอะไร
มีเด็กๆ ในยุคนั้นที่กินเนื้อคนยังชีพ
คุณรู้มั้ย
สนใจอะไรผู้หญิงคนนี้ครับ ท่านนายพล
เธออาจเป็นลูกของพี่ชายผม
- ยูริ แอนเดรวิชน่ะเหรอครับ - ใช่
พี่ต่างแม่กันน่ะ
ถ้าใช่ เธอก็เป็นลูกของลาร่าด้วย
ลาร่าเหรอครับ
ลาร่า ใช่
นี่คือ...
บทกวีฉบับใหม่ของลาร่า
ครับ ผมรู้
- เราชื่นชมพี่ชายคุณมากทีเดียว - ใช่ ดูเหมือนจะทุกคนเลย ตอนนี้นะ
เราชื่นชมเขาไม่ได้ เมื่อเรา ไม่ได้รับอนุญาตให้อ่านเกี่ยวกับเขา
ไม่ครับ
เข้ามา
ผมให้คนไปตามคุณเอง สหาย
คุณไม่มีปัญหาอะไรหรอก
ผมพลเอกเยฟกราฟ แอนเดรวิช ชิวาโก
ผมกำลังตามหาคนบางคน
เข้าใจหรือเปล่า
คนที่ผมตามหา อาจเป็นหลานสาวของผม
นั่งสิ
คุณชื่อ...
ทอนญ่า โคมารอฟค่ะ ท่านนายพล
พวกเขาพบคุณในมองโกเลียใช่มั้ย
- ใช่ค่ะ ท่านนายพล - คุณไปทำอะไรที่นั่น
- ฉันหลงทางค่ะ ท่านนายพล - คุณหลงทางได้ยังไง
- ฉันลืมไปแล้วค่ะ - โคมารอฟสกี้เป็นชื่อพ่อคุณเหรอ
คงใช่ค่ะ ท่านนายพล
คงใช่เหรอ
คนชื่อนี้กันเยอะแยะค่ะ
คุณจำพ่อคุณได้หรือเปล่า
จำไม่ได้ค่ะ
แล้วจำแม่ของคุณได้มั้ย
ค่ะ ฉันจำแม่ของฉันได้
- เธอชื่ออะไร - มัมมี่
เธอเป็นยังไง
คือเธอลักษณะยังไงน่ะ
ตัวใหญ่ค่ะ
ตัวใหญ่เหรอ
ฉันตัวเล็ก เธอเลยดูตัวใหญ่
- คุณอ่านหนังสือออกมั้ย - ออกค่ะ
“ลาร่า วัฏจักรแห่งบทกวี โดย วาย.เอ. ชิวาโก”
ไม่ใช่ผม พี่ต่างแม่ของผม
คนที่ผมกำลังตามหา...
อาจเป็นลูกสาวของชายคนนี้
นี่อาจเป็นแม่ของเธอ
ลาร่า
มีใครเคยเรียกแม่คุณว่าลาร่ามั้ย
ฉันก็ไม่รู้ค่ะ
ไม่มีมั้งคะ
เธอสวยค่ะ
ฉันไม่ใช่หลานของคุณหรอกค่ะ ท่านนายพล
ผมก็ไม่ใช่อาในความคิดของใคร
แต่ถ้าชายคนนี้เป็นพ่อผม ผมก็คงอยากรู้
แม่คุณเคยบอกคุณมั้ย ว่าพ่อคุณเป็นนักกวี
ท่านนายพลคะ พ่อฉันไม่ใช่นักกวี
แล้วพ่อคุณเป็นอะไร
ไม่ใช่นักกวีก็แล้วกัน
คุณชอบพ่อคุณรึเปล่า
ฉันลืมไปแล้วค่ะ
แต่คุณชอบแม่ของคุณ
ใช่ค่ะ
ชื่อสเตรลนิคอฟมีความหมายอะไร กับคุณมั้ย สเตรลนิคอฟ
วารีคิโนล่ะ
นั่นชื่อสถานที่น่ะ ไม่ใช่ชื่อคน
- โกรมีโกล่ะ - โกรมีโก
ใช่
คืองี้นะ
เขาเสียแม่ของเขาไป...
ตอนอายุรุ่นราวเดียวกับคุณ
ตอนที่แม่คุณ...
เสียคุณไป
ในส่วนเดียวกันของโลกนี้ด้วย
บัดนี้ชัยชนะแห่งชีวิตที่มีต่อ สิ่งไร้ค่าทั้งปวงได้ถูกทำลายลง
เพราะวิญญาณได้อันตรธาน ไปจากที่พักอาศัยชั่วคราว
มันจะเสื่อมสลายลง
ร่างนี้แตกสลาย ไร้เสียง ไร้อารมณ์
ดับสูญลง จึงขอนำส่งลงสู่หลุมศพ...
ยูริ
คุณกับสามีของคุณ จะกินอาหารค่ำกับเรา คุณนายโกรมิโก
ขอบคุณค่ะ ฟาเธอร์
นอนลงนะจ๊ะ ยูริ
แม่เธอกับฉันเป็นเพื่อนรักกันมาก
เราจะดูแลเธอเอง
ขอบคุณครับ
นั่นของแม่ผม
ตอนนี้เป็นของเธอแล้ว
ใช่ ยูริ แม่เธอทิ้งมันไว้ให้เธอ
ระบุไว้ในพินัยกรรม
รู้ใช่มั้ยว่าพินัยกรรมคืออะไร เจ้าหนู
เงินครับ
ไม่จ้ะ ยูริ มีแค่สิ่งนี้
พ่อเธอได้...
เธอเล่นมันเป็นมั้ย
คิดว่าใครๆ ก็เล่นบาลาไลก้าเป็นซะอีก
คุณไม่ได้อยู่ที่นี่ใช่มั้ย
เปล่าจ้ะ เราอยู่ในมอสโคว์
มันอยู่ไกลจากที่นี่มาก แต่เธอจะชอบมอสโคว์
- ว่ามั้ยคะ - คงสักพักนึง
กว่าจะชินกับสิ่งต่างๆ มันต้องใช้เวลา ว่ามั้ย
แม่เล่นเป็นครับ
แม่เธอเป็นศิลปิน ยูริ
เธอเล่นเครื่องดนตรีเล็กๆ อันนี้ ได้เพราะเหมือนกีตาร์สองตัว
แม่เธอมีพรสวรรค์
ยูริก็อาจมีพรสวรรค์
อยากเรียนมันมั้ยล่ะ
ผมเล่นมันไม่เป็น
บอกลายูริสิ ทอนญ่า
ตอนนี้เขาเป็นพี่ชายลูกแล้ว
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ยูริ
- ราตรีสวัสดิ์ เจ้าหนู - ราตรีสวัสดิ์ครับ
พวกโกรมิโกไม่รู้จะให้เขาเป็นอะไรดี
เขาสร้างชื่อเสียงด้วยการเป็นนักกวี ตอนเขาเรียนแพทย์
เขาพูดว่าบทกวี ไม่ได้ต่างอะไรกับสุขภาพที่ดี
สิ่งที่เขาต้องการคืองาน
สวยมั้ย
สวยมาก
มันก็ควรจะสวยอยู่หรอก
- ปีหน้าคุณจะทำอะไร ชิวาโก - ผมคิดว่าจะเป็นหมอเวชปฏิบัติทั่วไป
คิดว่าจะทำการค้นคว้าวิจัย
มันสำคัญ น่าตื่นเต้นมาก เป็นสิ่งที่เยี่ยมมากได้
เวชปฏิบัติทั่วไป
ชีวิต เขาอยากเห็นชีวิต
คุณจะได้พบว่าสิ่งมีชีวิตที่สวยงาม ทำสิ่งที่น่าเกลียดกับคน
คุณชื่ออะไร
- แอนทิพอฟ - ที่อยู่ล่ะ
15 เปทรอฟก้า
- ผมต้องขอใบปลิวพวกนี้ไว้ครับ - เราได้รับอนุญาตจากตำรวจแล้วนะครับ
เหรอ คุณไปเอามันคืนที่โรงพักแล้วกัน
- เมื่อไหร่ - ตอนนี้ก็ได้
- ก็ได้ครับ - ปาช่า เขาเป็นพี่ชายฉันเองค่ะ
พาเขากลับบ้านได้แล้วครับ
ก่อนที่เขาจะเดือดร้อน
ปาช่า ขอร้อง
ต้องแจกมันให้หมด
ปาช่า ทำไมถึงต้องแจกมัน
เพื่อพวกเขา เพื่อการปฏิวัติ
ปาช่า พวกเขาไม่ต้องการการปฏิวัติ
ต้องการสิ พวกเขายังไม่รู้ตัว แต่นั่นคือสิ่งที่พวกเขาต้องการ
ขอผมหน่อย สหาย
ปาช่า
คุณเป็นพวกบอลเชวิคเหรอ
ไม่ใช่ พวกบอลเชวิคไม่ชอบผม และผมก็ไม่ชอบพวกเขา
พวกเขาไม่รู้ว่าอะไรผิดอะไรถูก
ปาช่า แอนทิพอฟ คุณนี่ทะนงตัวจริงๆ
ทำไมคุณถึงบอกเขาว่าผมเป็นพี่ชายคุณ
ฉันจะบอกเขายังไงได้อีกล่ะ
บอกเขาว่าผมเป็นคู่หมั้นของคุณก็ได้
ปาช่า อย่าโง่น่า ฉัน...
คุณโคมารอฟสกี้ มาคุยกับแม่ฉันเกี่ยวกับธุรกิจ
คนแถวนี้พากันนินทา
มันเป็นเพราะระบบ ลาร่า
หลังการปฏิวัติผู้คนจะเปลี่ยนไป
คุณจะไปรึเปล่า
ไม่ค่ะ ปาช่า
ฉันมีสอบ ปาช่า ฉันต้องได้ทุนการศึกษา
สวัสดีครับ ป้า
- มีจดหมายมาถึงเธอ - เหรอครับ
- จากปารีส - อ๋อครับ
- ลายมือสวย - สวยจ้ะ เธอจะกลับบ้านเดือนหน้า
ทอนญ่าเหรอ ดีครับ
ดูเขาเป็นคนมีความรู้กว้างขวาง
และเป็นผู้ชายที่หล่อ...
สวัสดีค่ะ แม่
- คุณนายคะ - ลาริสซ่า
ลูกอ่อนหนังสือในนี้ก็ได้จ้ะ คุณโคมารอฟสกี้มาน่ะ
สวัสดี ลาริสซ่า
สวัสดีค่ะ
เขาเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญหลายคน
ค่ะ ฉันรู้
ฉันว่าเขามีพรรคพวกในรัฐบาลนะ
ไม่รู้สิ ฉันก็ว่าอย่างนั้น
เขาคิดค่าปรึกษาแพงมั้ย
คุณโคมารอฟสกี้กรุณา ให้คำปรึกษาฉันฟรีน่ะค่ะ บารอนเนส
เขาเป็นเพื่อนกับสามีของฉันที่ตายไป
- อ๋อ งั้นเหรอคะ - เชิญค่ะ
วันอังคารแล้วกัน ถ้าผมมาได้นะ บายครับ
คุณเอานี่มาจากไหน
เพื่อนให้ฉันมาค่ะ คุณโคมารอฟสกี้
คุณจะไม่ได้ไป เดินขบวนประท้วงอย่างสงบใช่มั้ย
- ไม่ค่ะ - มันอาจไม่สงบอย่างที่พวกเขาคิดก็ได้
ผมพูดได้แค่นี้ บอกเพื่อนคุณด้วยว่าเธอโง่สิ้นดี
ได้ค่ะ
ตอนนี้คุณอายุเท่าไร่แล้ว
17 ปีค่ะ
103
แย่จริง ฉันอยากไปมากเลย
ไม่เป็นไร ฉันอยู่ที่นี่ก็ได้
คุณพาลาร่าไปหน่อยนะ วิคเตอร์ อิพโปลิโทวิช
ฉันนี่โง่จริงๆ มันเป็นงานราตรีครั้งแรกของเธอ
- ผมว่าคุณยกเลิกมันดีกว่าครับ - ใช่ค่ะ หนูจะอยู่กับแม่นะ
เหลวไหลน่า แม่ไม่เป็นไรหรอก แม่มีหนังสืออ่าน
น่าผิดหวังแทนเธอจริงๆ วิคเตอร์ อิพปาลิโทวิช
มีโอกาสน้อยมาก ที่จะได้เข้าสังคมดีๆ
ก็ได้ครับ ไปหยิบเสื้อโค้ทมาสิ
ถ้าเราไป เราจะกลับดึกนะ ผมอยากเลี่ยงถนนโคพอทกิน
“ภราดรภาพและเสรีภาพ” ยูริ เป็นคำที่เยี่ยมมาก
“ยุติธรรม เท่าเทียมและอาหาร”
เธอว่ามันเยี่ยมมั้ยล่ะ
ใช่ครับ
“ภราดรภาพและเสรีภาพ”
ภราดรภาพบ้าบออะไร คุณตัวเย็นเฉียบแล้ว
คุณไม่มีสิทธิ์นะ อานุชก้า มันไม่ยุติธรรม
เราคิดว่าคุณไม่มาซะแล้วครับ
หลานสาวผมเอง เสื้อโค้ท ลาร่า
มาสิ
ฟอย เดอะ วู กัสคอญน์เป็นยังไงบ้าง
อร่อยเหมือนเดิมครับ
- ได้ อย่าใส่... - ไม่ใส่มัสตาร์ดเยอะไป ได้ครับ
- รับไวน์มั้ยครับ - ไวน์อ่อนๆ หน่อยก็ดีครับ
ที่นี่ต้องแพงมากแน่ๆ คุณโคมารอฟสกี้
ใช่ ทำไมไม่เรียก “วิคเตอร์ อิพโปลิโทวิช” ล่ะ
ฉันเรียกไม่ได้ค่ะ
แม่ฉันตัดชุดนี้ให้ค่ะ
สวยมาก
เธอเป็นคนฉลาดนะคะ
แม่คุณเหรอ ใช่ เป็นผู้หญิงที่ดีมาก
หลังปฏิวัติพวกเขา จะต้องร้องได้เพราะกว่านี้แน่
เตรียมตัว
ขึ้นม้า
ชักดาบ
บุก
อะไร อะไร...
อะไร
ราตรีสวัสดิ์นะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ วิคเตอร์ อิพโปลิโทวิช
กลับเข้าไปในบ้านของคุณซะ
เราจะดูแลคนเหล่านี้เอง เข้าไปในบ้านเถอะครับ
เราจะดูแลคนเหล่านี้เอง เข้าไปในบ้านได้แล้วครับ
กลับเข้าไปในบ้าน
ยูริ ขอร้อง อย่าก่อเรื่อง
พาเขากลับเข้าไปในบ้านครับ ไม่งั้นเราจะจับกุมเขา
ยูริ ขอร้อง ทอนญ่าจะกลับมาพรุ่งนี้แล้ว
ยูริ
ทอนญ่า
ยูริ
เป็นไง
พ่อจ๋า
เอาละ พอแล้วลูก
ไปหาแม่สิลูก
แม่จ๋า
แม่คะ สบายดีมั้ยคะ
แม่เหรอ สบายมากเลยจ้ะ
หมุนตัวให้แม่ดูซิ
พวกเขาสอนเธอมาดี
- ดูนั่นสิ - ยูริดูดีนะ ทอนญ่า
ใช่ ไปกันเถอะ ที่รัก
ใช่ ไปกันได้แล้ว ทั้งคู่เลย
ฉันซื้อนี่มาให้
มันมีบทความเกี่ยวกับนักกวีรัสเซีย
ดีเลย ขอบคุณมาก มันไม่ได้เขียนถึงผมเหรอ
มันพูดถึงเธอก่อนเลย เธอเก่งที่สุด
เป็นชาติที่ฉลาดมาก ฝรั่งเศส
พวกเขาช่วยกันคิดน่ะ
ใช่ พวกเขาดูหนังสือพิมพ์กันอยู่
พวกเขารักกันหัวปักหัวปำ
อานุชก้า ไม่เอาน่า
ชีวิตแต่งงานที่ดีเกิดขึ้นในสวรรค์ หรือในที่ที่เหมือนสวรรค์
- วิคเตอร์ อิพโปลิโทวิช - ปาช่า
ผมอยากคุยกับคุณ
ไม่ค่ะ ปาช่า
มันเรื่องสำคัญนะ
ก็ได้ค่ะ
ปาช่า
คุณไปทำอะไรมา
ผมไม่ได้ทำ
พวกทหารม้าทำ
โธ่ ปาช่า ที่รัก
มาสิ เข้ามา
แม่คุณอยู่ไหน
หลับแล้ว
ปาช่า
ปาช่า ฉันทำแผลให้ไม่ได้
คุณมีไอโอดีนมั้ย
- มีค่ะ แต่... - ไปหยิบมาสิ
ปาช่า ที่รัก
ปาช่า คุณต้องไปโรงพยาบาลนะ
อีกวันสองวันผมถึงจะกล้าไป
- คุณช่วยอะไรผมหน่อยได้มั้ย - ได้ อะไรล่ะ
เอานี่ไปซ่อนไว้
เอามันไปโยนทิ้งซะ
ไม่ จะไม่มีการเดินขบวน อย่างสงบอีกแล้ว
มีทั้งผู้หญิงและเด็ก ลาร่า พวกเขาขี่ม้าลุยเหยียบพวกเขา
หญิงที่อดอยาก ร้องขออาหาร
ที่แทมสกาย่า อะเวนิว ไอ้พวกสวะนั่น กิน ดื่ม เต้นรำกัน
เอาไปซ่อนไว้ให้ผมหน่อย
ขอบคุณมาก สหาย
ปาช่า ที่รัก ฉันไม่ใช่สหายของคุณ
- อะไรคะ - ลาร่า นั่นใครน่ะ
- ปาช่าน่ะค่ะ - อ๋อ
- เมื่อคืนลูกกลับดึกมากเลย - เวลามันผ่านไปเร็วน่ะค่ะ
ดีจ้ะ
- ลูกจะไปโบสถ์รึเปล่า - ไปค่ะ
รู้มั้ยพระเจ้าตรัสกับ หญิงผิดประเวณีว่าอะไร
รู้ค่ะ ฟาเธอร์ ท่านตรัสว่า “ไปซะและอย่าทำบาปอีก”
แล้วเธอทำอีกรึเปล่า
- ฉันก็ไม่รู้ค่ะ ฟาเธอร์ - ไม่มีใครรู้หรอก
เนื้อหนังไม่สิ่งอ่อนแอ มันแข็งแกร่ง
ความศักดิ์สิทธิ์ของชีวิตแต่งงาน เท่านั้นที่จะควบคุมมันได้ จงจำไว้
ท่านครับ ค่ำนี้ห้องเบอร์ 6 ครับ
แขกคนสำคัญรออยู่ครับ
- ขอโทษที่มาช้า - ฉันรอเกือบชั่วโมงแล้ว วิคเตอร์
- สั่งอาหารรึยัง - ยังค่ะ
คุณน่าจะสั่งนะ
คุณเลือกมัน วิคเตอร์
- คุณโตขึ้นเยอะเลยนะ - ค่ะ
- คืนนี้คุณบอกแม่คุณว่าไง - วิคเตอร์ อย่าค่ะ
- ผมขอสูบซิการ์ได้มั้ย - ได้ค่ะ
คุณชอบมันใช่มั้ย สูบซิการ์น่ะ
ดื่มหน่อย คนสวย
ดื่มสิ ดื่ม
ดื่มเลย ดื่ม
คุณบอกเธอ ว่าเราจะไปไหนกัน แม่คุณน่ะ
เธอไม่ได้ถามค่ะ
- ก็เพราะเธอรู้ - ไม่รู้หรอกค่ะ
คุณสาบานว่าเธอไม่รู้ แต่เธอรู้ คุณต่างก็รู้ดีว่าเธอรู้
- วิคเตอร์ อย่า - อะไร
- ทรมานฉัน - ทรมานเหรอ
ช่างเสแสร้งอะไรแบบนี้
ฉันไปดีกว่า วิคเตอร์
ถ้าอยากไปก็เชิญ
ยังไงคุณก็ต้องมาอีก
อย่าไปเลยนะ ที่รัก
อยู่ต่อเถอะ
ตื่นเร็ว เอานี่ไปนะ ถ้าหลงทางก็ให้คนอื่นดู
ศจ.บอริส เคิร์ท ไปหาเขาให้เจอนะ ไปได้แล้ว
ศจ.บอริส เคิร์ท
แต่บอริส นี่อัจฉริยะมากเลยนะ
ผมคิดว่าเป็นรัคมานินอฟฟ์ซะอีก ขอตัวไปสูบซิการ์ก่อนนะ
หมอเวชปฏิบัติทั่วไปเป็นยังไงบ้าง
- กังวลเรื่องสอบไล่นิดหน่อย - ผมว่าเขาไม่ต้องกังวลหรอก
ชอบความคิดเรื่องแต่งงานกับ หมอเวชปฏิบัติทั่วไปมั้ย
ชอบมากค่ะ แต่ไม่มี หมอเวชปฏิบัติคนไหนขอฉันแต่งงาน
ไม่มีเหรอ ผมคิดว่า คนอย่างพวกคุณนี่เลือดร้อนซะอีก
หมอเวชปฏิบัติพวกนี้เฉื่อยชา ชอบศาสตราจารย์พยาธิวิทยารึเปล่า
- เขาเขียนบทกวีรึเปล่าคะ - อนิจจา ไม่ครับ
งั้นก็คงไม่ล่ะค่ะ ขอโทษนะคะ
- เธอน่าทึ่งมาก ชิวาโก - ครับ ผมเห็นแล้ว
ของคุณครับ
นักกวีอยากเห็นเวชปฏิบัติทั่วไปมั้ย
บอริส ขอบคุณพระเจ้าที่คุณมา คุณช่างดีจริงๆ ครับ
- ครับ ผมรู้ นี่ผู้ช่วยของผม - สบายดีเหรอครับ
- ไปสิ เธออยู่ไหน - ทางนี้ครับ
- เธอกินมันตอนไหน - เมื่อราวๆ สองทุ่ม
คุณรู้มั้ยว่ามันคืออะไร
- ทำไมไม่ไปตามหมอแถวนี้มา - ผมหาไม่ได้
ใช่ คุณคงหาไม่ได้หรอก มาเร็ว
พลิกตัวเธอก่อน
เอาล่ะ
น้ำ
เอาละ ยูริ เร็วเข้า จับไว้
เอาเลย ยูริ
เร็วเข้า
- เร็วสิ ยูริ - ขอโทษครับ
เอาละ อย่างนั้นแหละ
อย่างนั้น ดี ดี
ดี
เธอจะรอดรึเปล่า
น้ำ
- เธอจะรอดใช่มั้ย - ใช่
แปลกนะ ชายคนหนึ่ง พูดบนเวทีสาธารณะ
อยู่กับรัฐบาล อยู่กับพวกเสรีนิยม อยู่กับทุกคน
แต่เขาเสี่ยงมันทุกอย่าง เพื่อสิ่งนี้
นักกวีไม่ได้มองมันอย่างนั้นใช่มั้ย หมอเวชปฏิบัติมองมันอย่างนั้น
- พวกเขาเป็นอย่างนั้น - มองจากตรงนี้ เธอสวยมาก
ชิวาโก ผมว่าคุณนี่หัวแข็งนะ
ลาร่า ลาร่า
มีเด็กคนหนึ่งน่ะ เป็นลูกสาวของเธอ
ให้ตายสิ บอริส
เธออาจคิดถึงลาร่าก่อนที่เธอจะทำมัน
- เธอรู้รึเปล่า - ผมว่าคงรู้
- เธออยู่รึเปล่า - อยู่
บอกเธอว่าแม่เธอจะไม่ตายหรอก
- เดี๋ยวก่อน วิคเตอร์ ยูริ - ได้ครับ
- เราจะพูดยังไงดีเกี่ยวกับเรื่องนี้ - เราต้องพูดอะไรด้วยเหรอ
คงต้องพูด ผมจะพาเธอไปโรงพยาบาล เราจะต้องพูดอะไรสักอย่างแน่
นั่นไม่ใช่เรื่องยากเลย บอริส
- ผู้ช่วยของคุณชื่ออะไร - ชิวาโก
- แอนเดรวิชเหรอ - ใช่ ทำไม คุณรู้จักเขาเหรอ
- ไม่ ผมรู้จักพ่อเขานิดหน่อย - ครับ
สบายใจได้ ยูริ ผมจะพาเธอไปโรงพยาบาลคืนนี้
เขาชื่ออะไร
นั่นวิคเตอร์ โคมารอฟสกี้ เขาบอกว่าเขารู้จักคุณ
- เขาจัดการพินัยกรรมของพ่อผม - อ๋อ
ลุงอเล็กซ์ไม่ยอมรับมัน
โคมารอฟสกี้บอกว่ามันไม่มีอะไรมาก และสิ่งที่มีอยู่ก็เป็นของเขา
เขาเป็นนักธุรกิจที่ดี แต่ผมไม่แน่ใจว่าเขาเป็นคนโกง
เป็นเพื่อนที่ดี รู้จักชีวิต
คืนนี้เขากลัวมากทีเดียว
ไม่รังเกียจใช่มั้ยที่มาที่นี่ วิคเตอร์
ไม่ๆ มันทำให้ผมนึกถึงตอนยังหนุ่มๆ
- ฉันไปที่โรงพยาบาลมาอีก - แล้วไง
เธออยากให้คุณไปหา และยกโทษให้เธอ ที่เธอสงสัย
คุณบอกความจริงเธอก็ได้ ลาริสซ่า
- นั่นเขาใช่มั้ย - ใช่ค่ะ
- เขาไม่รู้เรื่อง... - ไม่รู้ค่ะ
ปาช่า นี่คุณโคมารอฟสกี้
เชิญครับ
- กินอะไรหน่อยมั้ย - ไม่ครับ ขอบคุณครับ
หวังว่าคุณคงไม่คิดว่านี่ไม่เหมาะสมนะ
ไม่เลยครับ
ผมให้คำปรึกษาแม่ลาริสซ่ามาหลายปี ผมสนใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ
มีเรื่องที่ผมต้องบอกคุณครับ คืออย่างนี้
ผมเข้าร่วมกับการปฏิวัติ
ไม่มีอะไร แม้แต่ลาร่า
ที่สำคัญกับผมมากไปกว่ามัน
คุณเข้าใจผิด ผมไม่ได้สนใจ ความคิดเห็นทางการเมืองของคุณ
เท่าที่มันเป็นอยู่ ผมเห็นใจคุณมากกว่าที่คุณคิดซะอีก
ผมมีพรรคพวกหลายคน ที่อาจทำให้คุณแปลกใจ
- คุณจะมีชีวิตอยู่ยังไง - มีคนเสนองานสอนให้ผมทำ
- บอกได้มั้ยว่าที่ไหน - กราดอฟ มันอยู่ในยูรัลส์
- ผมรู้จัก ที่นั่นไม่มีอะไรมาก - มันเป็นประเทศที่สวยงามนะคะ
- ชีวิตเงียบสงบดี ว่ามั้ย - นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ
ขอโทษนะที่ถาม เงินเดือนคุณจะพอกินรึเปล่า
ไม่มากนัก แต่ก็พอกิน
พาเวล พาฟโลวิช เท่าที่ผมเห็น...
ไม่ได้ดูถูกคุณนะ คุณยังอายุน้อยมาก
ผมคงไม่ทำให้คุณโกรธนะ คนเราอายุมากขึ้นก็พัฒนาขึ้นไม่ใช่เหรอ
- พวกเขาอดทนได้มากขึ้น - เพราะพวกเขามีความอดทนมากขึ้น
ถ้าพวกเขาไม่แต่งงานตอนอายุยังน้อย แล้วจะสร้างอะไรในชีวิตแต่งงานได้
ประสบการณ์มากขึ้นอีกนิด
ผมอายุ 26 แม่ผมตายตอนผม 8 ขวบ
พ่อผมตายในคุก ผมดูแลตัวเองมาตลอด
ผมทำงานหาเงินเรียน จนจบไฮสกูลและมหาวิทยาลัย
ผมคุ้นเคยกับสิ่งต่างๆ ที่คุณเดาไม่ถูกแน่
นั่นเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่ง
ผมไม่มีประสบการณ์เรื่องรักใคร่ ถ้าคุณหมายถึงสิ่งนั้น ไม่มีเลย
ลาร่าอายุ 17 นั่นก็บอกอยู่แล้ว
คุณอาจเห็นว่าสถานการณ์นี้มันน่าขำ แต่เราไม่คิดอย่างนั้น
เราจะแต่งงานกันปีหน้า
หวังว่าคงไม่ทำให้คุณโกรธนะ ที่พูดตรงๆ แบบนี้
ไม่เลย น่าชื่นชมด้วยซ้ำ
หนุ่มผู้ห้าวหาญ
- เขา... - เขาเป็นคนดีมาก
เห็นได้ชัดเลย
คุณกรุณามากค่ะ คุณโคมารอฟสกี้
ลาริสซ่า ผมอยากคุยกับคุณ
คุณโคมารอฟสกี้ คุณ...
ขอร้อง เลิกเรียกผมว่าคุณโคมารอฟสกี้ซะที
บางครั้งผมว่ามันไร้สาระน่ะ
ลาร่า ผมตั้งใจ จะช่วยไม่ให้คุณทำผิดพลาด
ผู้ชายมีอยู่สองแบบเท่านั้น หนุ่มคนนั้นเป็นแบบหนึ่ง
เขาจิตใจสูง บริสุทธิ์
เขาคือคนที่โลกแสร้งทำเป็นชื่นชม แต่จริงๆ แล้วเกลียดเขา
เขาคือคนที่สร้างความทุกข์ โดยเฉพาะกับผู้หญิง
- เข้าใจมั้ย - ไม่ค่ะ
ผมคิดว่าคุณเข้าใจ
มีอีกแบบหนึ่ง
จิตใจไม่สูง ไม่บริสุทธิ์ แต่มีชีวิตชีวา
ที่เข้าใจรสนิยมของคุณ ในความชื่นชอบคนหนุ่ม
แต่ถ้าคุณแต่งงานกับหนุ่มคนนั้น คงมีแต่พังกับพัง
เพราะมีผู้หญิงอยู่สองแบบ
มีผู้หญิงอยู่สองแบบ และก็ อย่างที่เรารู้ดี คุณไม่ใช่อย่างแรก
คุณน่ะ...
เป็นผู้หญิงร่าน
ไม่ใช่
เราจะได้เห็นกัน
และก็อย่าหลงคิดว่านี่เป็นการข่มขืน มันจะเป็นการชื่นชมเราเกินไป
- นายท่านไม่อยู่ครับ คุณลาร่า - ไม่อยู่เหรอ
ไม่อยู่ครับ เขาไป งานเลี้ยงคริสต์มาสที่บ้านสเวนทิสกี้
คุณจะไปที่นั่นเหรอครับ อย่าบอกเขานะว่าผมบอกคุณ
- ไม่บอกหรอก ขอบคุณนะ ปิออทร์ - สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ คุณลาร่า
ขอบคุณครับ และก็สุขสันต์วันคริสต์มาสนะ
สุขสันต์วันคริสต์มาส ยูริ แอนเดรวิช
มีเรื่องอะไร
ค่ำนี้เรามีนัดกัน คุณจะไปไหน
คุณไม่ได้อ่านจดหมายเหรอ ฉันทิ้งมันไว้
ผมยังไม่ได้กลับบ้าน กำลังจะกลับนี่แหละ
คุณจะไปไหน ลาร่า ผมมีสิทธิ์ที่จะรู้นะ
ลาร่า คุณเขียนจดหมายไว้ว่าไง
คุณเขียนไว้ว่าไง
- ลาร่า คุณจะเลิก... - มันอยู่ในจดหมายหมดแล้ว
- อะไรล่ะ - ทุกอย่าง
อย่า
ยูริ ในงานนี้ผู้หญิงสวยๆ ก็มีนะ
ผมรู้ ผมกำลังเต้นรำอยู่กับเธอไง
- คืนนี้ตั้งใจเล่นมาเลยนะ วิคเตอร์ - ผมชอบชนะน่ะ
เงียบค่ะ เงียบหน่อยค่ะ ทุกคน กรุณาเงียบหน่อยค่ะ
ฉันมีเรื่องที่น่ายินดีจะประกาศค่ะ
- โอ คุณนายสเวนทิสกี้ - ครับ ประกาศเลย
ฉันจะประกาศว่าคุณหมอยูริ ชิวาโก ใช่ค่ะ คุณหมอยูริ ชิวาโก...
เขาเป็นอันดับสามในมอสโคว์
ฟังก่อนค่ะ ฟังก่อน
คุณหมอชิวาโกได้หมั้นกับ...
วิคเตอร์
เพื่อนรัก
- เอาตัวเธอออกไป - อะไรนะ
เอาตัวเธอไป เอาเธอออกไป
- ครับ ได้ ผมจะโทรเรียกตำรวจ - ไม่
- อย่าโทรเรียกตำรวจ - อย่ายุ่ง
ผมไม่ต้องการตำรวจ แค่เอาตัวเธอออกไป
ปล่อยเธอ
เงียบๆ ครับ เพื่อนๆ ทั้งหลาย หลีกทางหน่อยครับ
กรุณาหลีกทางหน่อยครับ
หลีกทางหน่อยครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณ
- ดูเหมือนดวงเราจะสมพงศ์กันนะ - ใช่ครับ
- ผมเป็นเพื่อนสนิทกับพ่อคุณ - ผมรู้ว่าคุณเป็นหุ้นส่วนธุรกิจของเขา
มากกว่านั้นอีก ผมอยู่กับเขาตอนเขาตาย
ผมติดต่อกับน้องชายคุณด้วย
เยฟกราฟน่ะเหรอ
ผมติดต่อกับคนที่ติดต่อกับเขา ผมไม่เห็นด้วยกับลัทธิบอลเชวิค
ขอบคุณครับ
คุณฝีมือดีนี่
แต่ผมยังคงชื่นชม พวกบอลเวชิคในฐานะคน
ให้ผมบอกมั้ยว่าทำไม
ครับ
พวกเขาอาจจะชนะ
ผมอยากเจอเยฟกราฟ เขาส่งจดหมายถึงผม
- เขาชอบบทกวีของผม - นั่นคงทำให้พ่อคุณดีใจ
พ่อคุณไม่ใช่คนเลว ยูริ ถ้าผมเรียกคุณว่ายูริได้นะ
ผมแทบไม่รู้จักเขาเลย
คุณอาจไม่เชื่อเรื่องนี้
แต่เขาทุ่มเทให้แม่คุณมาก
ผมยังคงพึ่งจรรยาบรรณแพทย์ ของคุณได้หรือเปล่า
คุณหมายถึงผมจะบอกความจริง เรื่องผู้หญิงคนนั้นให้ใครรู้มั้ยน่ะเหรอ
ผมหมายถึงอย่างนั้น ใช่ครับ
คุณยังพึ่งจรรยาบรรณ อะไรที่คุณว่านั่นของผมได้
คุณเป็นคนพิถีพิถันใช่มั้ย
เกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงอย่างนั้น เวลาคนอย่างคุณเลิกยุ่งกับเธอ
สนใจมั้ยล่ะ ผมยกเธอให้คุณ
คุณไม่ควรสูบซิการ์ คุณเพิ่งช็อค
ผมยกเธอให้คุณ ยูริ แอนเดรวิช
เป็นของขวัญแต่งงาน
คุณเคยเห็นผู้หญิงคนนั้นที่ไหน
- ทำไมคุณถึงคิดว่าผมเคยเห็นเธอ - เคยเห็นใช่มั้ย
- ใช่ - ที่ไหน
ผมไม่ควรพูด มันเกี่ยวกับคนไข้ มันไม่ดี แม่เธอ...
ไม่ค่ะ อย่าบอกฉันว่าคุณไม่ควรพูด
ในแง่ของชนชั้นกลาง มันคือสงคราม ระหว่างพันธมิตรกับเยอรมัน
ในแง่ของบอลเชวิค มันคือสงคราม
ระหว่างพันธมิตร กับชนชั้นสูงของเยอรมัน
และไม่ว่าฝ่ายไหนชนะ ก็ไม่ได้แตกต่างกันเลย
ทางพรรคสั่งให้ผมไปเป็นทหาร ผมเรียกชื่อตัวเองว่าเปทรอฟ
พวกเขาตะโกนเรียกร้องชัยชนะทั่วยุโรป
สวดมนต์ขอชัยชนะ ต่อพระเจ้าองค์เดียวกัน
หน้าที่ของผม หน้าที่ของพรรค คือจัดการให้เกิดความพ่ายแพ้
ความพ่ายแพ้จะก่อให้เกิดการปฏิวัติ
และการปฏิวัติก็จะเป็นชัยชนะสำหรับเรา
พรรคหวังพึ่งชาวบ้านที่ถูกเกณฑ์ทหาร
พวกเขาส่วนใหญ่ใส่รองเท้าบู๊ตดีๆ คู่แรก
เมื่อรองเท้าบู๊ตเก่าขาด พวกเขาก็พร้อมที่จะฟัง
เมื่อถึงเวลา ผมนำทัพสามกองพันไปยังแนวหน้า
งานที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยทำ
แต่ก็ไม่มีอะไรทำอยู่ช่วงหนึ่ง
มีอาสาสมัครอย่างผมเยอะเกินไป ส่วนใหญ่จะมีแต่คนหวาดผวา
แต่ก็มีคนที่มีแรงจูงใจที่ดีกว่า คนที่มองว่าช่วงเวลานั้นวิกฤติ
และอยากมีส่วนร่วม คนดีๆ สูญเปล่า
คนที่ไม่มีความสุขเช่นกัน ไม่พอใจงานของพวกเขา
ไม่มีความสุขกับภรรยาของพวกเขา
ไม่แน่ใจตัวเอง
คนที่มีความสุขจะไม่อาสา
พวกเขารอเวลา และขอบคุณพระเจ้า ถ้าอายุและงานยังไม่อำนวย
คนที่ได้กลับบ้านโดยเสียแค่ แขน หรือตาหรือขาข้างเดียว
คนเหล่านี้คือผู้ที่โชคดี
แม้แต่สหายเลนินก็ประเมินค่าต่ำไป...
ทั้งความปวดร้าว ตลอดแนวรบยาว 900 ไมล์
และความสามารถที่จะรับ ความทุกข์ทรมานของเราได้
เมื่อถึงฤดูหนาวที่สองของสงคราม
รองเท้าบู๊ตก็เก่าขาด...
แต่แนวรบยังตรึงอยู่
เสื้อคลุมของพวกเขาขาดวิ่นคาแผ่นหลัง
อาหารก็แบ่งสรรไม่ทั่วถึง
พวกเขาครึ่งหนึ่งสู้รบโดยที่ไม่มีแขน นำโดยคนที่พวกเขาไม่ไว้ใจ
เร็วสิ ไอ้พวกงั่งเอ๊ย
และผู้ที่พวกเขาไว้ใจ...
เร็วเข้า สหาย ลุกขึ้นมา
เร็วสิ
ลุยเลย
สหาย เอิร์ธเชคเกอร์ ลุยเลย
บุกเข้าไป
ในที่สุด พวกเขาก็ได้ทำสิ่งที่ ทุกกองทัพฝันที่จะได้ทำ
พวกเขาเริ่มเดินทางกลับบ้าน
นั่นคือการเริ่มต้นของการปฏิวัติ
พวกหนีทหาร
ทหารผลัดเปลี่ยน
ยก...
อาวุธ
กลับมา
เกาะกลุ่มกันไว้
เกาะกลุ่มกันไว้แล้วเราจะไม่เป็นไร
และก็เตรียมพร้อมสำหรับพวกเขา
- หันหลังกลับเถอะ พวก - ใช่ อย่าไปเลย
- เร็วสิ หันหลังหลับไป - ไปก็เป็นหมูให้พวกมันเชือด
หันหลังกลับเถอะ ทุกคน
อย่าไปฟังพวกเขา กลับเข้าแถวเดี๋ยวนี้
อย่าไปสนใจไอ้ขี้ขลาดพวกนั้น
ยุติสงคราม ยุติสงคราม
ฟังนะ ทุกคน ไปอีก 10 ไมล์ก็จะเจอทหารเยอรมัน
- ไร้สาระ - ไม่ไร้สาระ พวกเขาบุกมา
และก็บุกมาเร็วด้วย
พวกคุณปล่อยให้พวกเขาเข้ามา
พวกเขามาเอาภรรยาคุณ บ้านคุณ
- ประเทศของคุณ - ประเทศของคุณ คุณทหาร
ใช่ ประเทศของผม และก็ภูมิใจ...
กลับเข้าแถว
บอกให้กลับไปเข้าแถว
กลับไป
กลับเข้าแถว
- คุณเป็นพยาบาลเหรอ - ใช่ค่ะ
- คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย - ค่ะ
งั้นก็ช่วยผมหน่อย
ฉันควรจะบอกคุณ ฉันไม่ใช่ พยาบาลที่ฝึกมา ฉันเป็นอาสาสมัคร
งั้นเหรอ ครับ แล้วทำไมคุณถึงอาสา
- ฉันมาหาสามีฉันค่ะ - ค่อยๆ นะ
- คุณเคยเห็นการผ่าตัดมั้ย - เคยค่ะ
เราจะทำได้
พวกเขาอยู่ในหมู่บ้านถัดไป พวกเยอรมันน่ะ
- หมอครับ - อยู่เฉยๆ
คุณเจอสามีคุณรึเปล่า
ไม่เจอค่ะ
- หมอครับ - ใช่ เราไม่ควรมาอยู่แบบนี้
คุณชอบมองฉันเหมือนคุณรู้จักฉัน
ผมเคยเห็นคุณ เมื่อ 4 ปีก่อน วันคริสต์มาสอีฟ
คุณอยู่ที่นั่นเหรอ
มิน่าคุณถึงได้ชอบมองฉัน
- คุณรู้จักวิคเตอร์ โคมารอฟสกี้มั้ย - รู้จัก
- ผู้ชายที่พาคุณออกไป... - สามีฉันเองค่ะ
กล้าหาญมาก เขาทำให้พวกเราดูอ่อนแอไปเลย
ที่จริง ผมว่าคุณกล้าหาญทั้งคู่ กล้ายิงคนดีๆ แบบนั้น
ฉันยอมแลกทุกอย่าง กับการที่ไม่มีวันได้เจอเขา
ซาร์อยู่ในคุก
เลนินอยู่ในมอสโคว์
- สงครามกลางเมืองเริ่มแล้ว - ดี
สงครามกลางเมือง ดีเหรอ
ไม่ดี คุณพยาบาล มันเลี่ยงไม่ได้
แต่เลนินอยู่ในมอสโคว์
แล้วเลนินคนนี้ เขาจะเป็นซาร์คนใหม่เหรอ
ฟังนะ ป๊ะป๋า ไม่มีซาร์ ไม่มีเจ้านายอีกแล้ว
มีแต่กรรมกรในประเทศของกรรมกร เป็นยังไงล่ะ
- คุณเป็นหมอใช่มั้ย - ใช่ครับ
ตามผมมาเลยครับ
ผมรักษาไม่ไหวหรอก
คำสั่งของรัฐบาลเฉพาะกาล คุณต้องพยายามแล้ว เพื่อน
“ถ้าคุณเห็นว่าเราทำงานหนักแค่ไหน
ผมแน่ใจว่าคุณจะต้องให้อภัย ที่ไม่ค่อยได้เขียนจดหมายมา”
- นั่นเขียนเมื่อไหร่ - 20 กรกฎาค่ะ
8 อาทิตย์
“แต่ตอนนี้ดูเหมือนสงครามจะยุติแล้ว
โรงพยาบาลไม่ค่อยมีคนไข้ ผมจะมีเวลามากขึ้น
ผมอาจมีเวลาแต่งกลอนด้วย ถ้ายังไม่ลืมวิธีเขียนมันนะ”
หวังว่าเขาคงยังไม่ลืม
“ลาริสซ่า แอนติโปวายังอยู่ที่นี่ ผมชื่นชมเธอมากขึ้นเรื่อยๆ
เธอมีพรสวรรค์ในการรักษา อย่างที่หมอแทบไม่อยากเชื่อ
เธอมักทำสิ่งผิดๆ แต่มันออกมาถูกต้องเสมอ
ลุงอเล็กซ์เป็นยังไงบ้าง เขายังหายาสูบของอังกฤษได้รึเปล่า
ก็ยังหาได้อยู่
“ซาช่าพูดตัวอักษรได้รึยัง ป้าแอนนาเป็นยังไงบ้าง
เขาไม่ได้รับจดหมายของหนู
“ที่สำคัญที่สุด ยอดรัก คุณสบายดีหรือเปล่า”
น่าเศร้าจริงๆ ที่เขาไม่รู้ว่าเธอตายแล้ว
ก็ไม่เห็นว่ามันจะต่างกันตรงไหน
พวกเขาสู้กันอีกแล้ว
เมื่อไหร่จะตัดสินใจ ให้เด็ดขาดกันซะทีก็ไม่รู้
ว่าไอ้พวกอันธพาลแก๊งไหน จะเป็นรัฐบาลของประเทศนี้
ร่าเริงหน่อยสิ เซอร์เก
คุณไม่อยากกลับบ้านเหรอ
ที่บ้านก็กำลังต่อสู้กัน คุณหมอ ผมเบื่อแล้ว
เร็ดการ์ดและก็ไวท์การ์ด คนแก่เบื่อแล้ว
คุณหมอเป็นสุภาพบุรุษใจดี
คุณพยาบาลก็เป็นผู้หญิงใจดี
- เสร็จแล้วเหรอคะ - ใกล้แล้ว
- อีกสองอาทิตย์คุณก็จะได้อยู่กับลูกแล้ว - ถ้าฉันได้ขึ้นรถไฟนะ
ฉันอยากอยู่กับแคทย่ายิ่งกว่าอะไรในโลก
ครับ แน่นอน
แต่ตอนนี้เมื่อเราจะไป ฉันรู้สึกเศร้าใจค่ะ
เศร้าค่ะ เศร้าจริงๆ
เราอยู่ที่นี่มานานแล้ว
นี่ต้องเคยเป็นบ้านที่น่าอยู่มากแน่ๆ ว่ามั้ย
คุณจะทำมาหากินอะไร
- ในกราดอฟเหรอคะ - ครับ
- ฉันจะอยู่ได้ค่ะ - ผมก็อยากคิดอย่างนั้น
คุณเปิดร้านซักรีดก็ได้
แล้วคุณจะทำอะไรคะ
ผมคงจะกลับไปทำงานที่โรงพยาบาล
แปลกดีเมื่อคิดถึงว่าคุณอยู่ที่นั่น
ฉันเคยผ่านมันตอนไปโรงเรียน
- คุณเคยมามอสโคว์รึเปล่า - จากกราดอฟเหรอ
ถ้ามีบางคนดูแลคุณก็คงดี
แน่นอน ถ้ามีผมคงอิจฉาแย่
ชิวาโก อย่าค่ะ
คุณหมอคะ
อย่าค่ะ ขอร้อง
ดูสิ คุณทำให้ฉันทำอะไรลงไป
ยูริ เราอยู่ด้วยกัน 6 เดือน
ทั้งตามถนนและที่นี่
เราไม่ได้ทำอะไร ที่คุณต้องโกหกมันกับทอนญ่า
ฉันไม่อยากให้คุณต้องโกหกเกี่ยวกับฉัน
คุณเข้าใจใช่มั้ย ยูริ
คุณเข้าใจทุกอย่าง
เร็วเข้า สหาย ผมรีบนะ
กลับบ้านเหรอ คิริลล์
บ้านเหรอ คุณหมอ ไปเปโตรกราดน่ะ ผมจะไปอยู่กับเร็ดการ์ด
แล้วภรรยาของคุณล่ะคะ
บางครั้งนะครับ คุณพยาบาล ผู้หญิงต้องรอไปก่อน
ครับ ลาก่อน คุณหมอผู้ทรงเกียรติ
ต้องการคำแนะนำมั้ย
- สากตำข้าวพูดกับข้าวบาร์เลย์ - ใช่ครับ ปรับตัวให้ได้
- ลาก่อน อิวานอฟ - ลาก่อนครับ คุณหมอ
ลาก่อน อานเดร
ลาก่อน ซิเมียน
ผมจะไม่มีวันลืมคุณ คุณหมอ ไม่มีวัน
ลาก่อน ชิวาโก
ลาก่อน ขอบคุณครับ
พิเลนโก
ไปเร็ว
- ลาก่อน พี่น้อง - ลาก่อน
คุณหมอเป็นสุภาพบุรุษ
- ใช่ เป็นสุภาพบุรุษเต็มตัว - เขาเป็นคนดี
พระเจ้าทิ้งให้คนดีเสื่อมโทรม
ยูริ
นี่คุณเยลคิน ผู้แทนในท้องถิ่นของเรา เขาอยู่ที่นี่ค่ะ
สบายดีเหรอครับ
ยินดีต้อนรับครับ
- คุณแคพพรูจิน่า - ยินดีต้อนรับครับ
คุณไม่ใช้ผู้ที่ต้องต้อนรับเรา สหาย
คุณแคพพรูจิน่า เป็นประธานกรรมการที่อยู่อาศัย
- อ๋อ ครับ - ขอดูเอกสารปลดประจำการครับ
อ๋อ ได้ครับ
ผมเซ็นมันเองครับ
โฮลี ครอส อะไร
- โรงพยาบาลโฮลี ครอส มันอยู่... - โรงพยาบาลฟื้นฟูที่สองค่ะ
ดีครับ มันต้องฟื้นฟู
แพทย์ต้องไป รายงานตัวยังที่ทำงานทันที
ครับ ผมเชื่อว่ามีไข้รากสาดใหญ่ระบาด
คุณฟังข่าวลือมาแน่ๆ ไม่มีไข้รากสาดในเมืองของเรา
นั่นเป็นข่าวดีครับ ผมจะไปรายงานตัวพรุ่งนี้
เมื่อคุณเริ่มทำงาน คุณจะได้ใบปันส่วนอาหาร
ผมทำงานอยู่ตลอด
- มีเรื่องอะไรเหรอ - คุณไงคะ
บ้านนี้มีที่พอให้คนอยู่ใน 13 ครอบครัว
ครับ นี่เป็นการจัดการที่ดีกว่า สหาย เหมาะสมมากขึ้น
แต่มันเหมาะสมขึ้นนะ ทำไมมันถึงได้ฟังดูตลก
ดีใจมั้ยที่ได้กลับบ้าน
- ซาช่าเหรอ - จะใครซะอีกล่ะคะ
- นี่พ่อของลูกนะ ซาช่า - ซาช่า
ซาช่า
- นิสัยไม่ดี - ไม่ อย่าพูดอย่างนั้น
ขอเข้าไปได้มั้ย
ดูดีๆ นะ
ฉันกำลังจะจุดครึ่งสุดท้าย ของซิการ์มวนสุดท้ายในมอสโคว์
- อาหารอร่อยมั้ย - มากครับ
พูดอะไรหน่อยสิ
- เยี่ยมมาก ทอนญ่า - เล็กน้อยค่ะ
เธอเก็บซาลามีนั่นมา 3 เดือน
- จริงเหรอ ที่รัก - ฉันเอานาฬิกาแลกมันมาค่ะ
เธอเยี่ยมมาก กาแฟ สังเกตสิ
พอเถอะค่ะ พ่อ เขารู้ว่าหนูเยี่ยมมาก
- คุณเขียนบทกวีบ้างรึเปล่า - เขียนเยอะเลย
มันเพราะดีมั้ยคะ
เพราะสิ ผมว่าเพราะดีนะ
- ฉันดูมันได้มั้ย - ได้สิ
แล้วพยาบาลแอนติโปวาล่ะคะ ในจดหมายคุณพูดถึงแต่เธอ
ครับ ใช่
ผู้หญิงที่ยิงโคมารอฟสกี้ ใช่มั้ย
ใช่ค่ะ พ่อ พ่อก็รู้นี่
เธอกลับบ้านไปหาลูกสาวเธอ
- งั้นเราก็ไม่ได้เจอเธอน่ะสิ - ไม่ได้เจอ
น่าเสียดาย
ลาก่อน ความสุขสำราญของร่างกาย
สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจก็คือ เราจะรอดฤดูหนาวนี้ได้ยังไง
คุณไม่มีสิทธิ์เรียกผมมาจากที่ทำงาน
- ในฐานะเจ้าหน้าที่โซเวียต ผม... - นั่นทำให้คุณมีอำนาจ ไม่ใช่มีสิทธิ์
รับทราบ รับทราบทัศนคติของคุณแล้ว
คุณควรเรียกหมอในพื้นที่มา
ผมต้องการให้ทำมันเงียบๆ
ทำไม มันคืออะไร ไข้รากสาดเหรอ
ผมจะเอาเขาไป จัดรถไปส่งผมหน่อย
ไม่ใช่โรคไข้รากสาด
มันเป็นอีกโรค ที่เราไม่มีในมอสโคว์ อดอยาก
- ดูเหมือนมันจะทำให้คุณพอใจ - ผมจะพอใจถ้าได้ยินคุณยอมรับมัน
- งั้นเหรอ ทำไม - ก็เพราะมันเป็นอย่างนั้น
รับทราบทัศนคติของคุณ ใช่แล้ว มันเป็นที่รับรู้แล้ว
- ยูริ - สวัสดี
ไฟในเตาดับแล้ว
ทอนญ่า ไฟในเตาดับแล้ว
คุณเป็นอะไรไป มิน่าเขาถึงได้ผอมลง
พอแกไปเธอก็ปล่อยให้มันดับ แล้วเธอก็จุดมันก่อนที่แกจะกลับบ้าน
เรามีเชื้อเพลิงไม่พอ
ผมบอกตัวเองว่ามันไร้ศักดิ์ศรี
ที่จับคนขโมยฟืน
แต่สิ่งที่พรรคสั่งไม่มีอะไรที่ไร้ศักดิ์ศรี
และพรรคก็ถูกต้อง
คนคนหนึ่งที่ต้องการ เชื้อเพลิงเล็กน้อยมันน่าสมเพช
คน 5 ล้านคนต้องการเชื้อเพลิง จะทำลายเมืองได้
นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นพี่ชายผม แต่ผมรู้จักเขา
และผมก็รู้ว่าผมจะขัดคำสั่งพรรค
อาจเป็นเพราะเราผูกพันกันทางสายเลือด แต่ผมก็ไม่แน่ใจ
เราผูกพันกันแค่ครึ่งเดียว และพี่น้องก็ทรยศกันได้
ในฐานะตำรวจ ผมว่า...
พบพี่ชายคนคนหนึ่ง เท่ากับถึงบ้านแล้วครึ่งทาง
หรือเป็นเพราะความชื่นชมที่เขาดีกว่าผม
ผมชื่นชมเขา แต่ไม่คิดว่าเขาดีกว่าผม
และผมก็เคยประหารคนที่ดีกว่าผม ด้วยปืนกระบอกเล็กๆ
คุณจะต้องมีชีวิตอยู่ เหมือนเราทุกคน คุณหมอ
เอากลับมา เอานั่นกลับมา
ฟังท่านสิ
ผมไม่ต้องการความสับสนวุ่นวาย ผมต้องการให้จัดการเรื่องนี้ให้ถูกต้อง
- คุณทำอะไรของคุณ - จัดสรรที่อยู่ใหม่
50 ตารางเมตร ต่อครอบครัวที่มีไม่ถึง 5 คน
- บ้าเอ๊ย นี่มันบ้านของใคร - พ่อคะ เงียบเถอะ
ก็ได้ 50 ตารางเมตร แล้วคุณ จะทำยังไงกับข้าวของของผม
- มันจะถูกนำมันไปเก็บไว้ - มันจะถูกขโมยละไม่ว่า
เดี๋ยวก่อน
- คุณไปเอานี่มาจากไหน - ผมดึงมาจากรั้ว
ผมบอกเขาว่าผมเป็นใคร
คนแก่ดูไม่เป็นมิตร ผู้หญิงคนนั้น คุมเชิงอยู่
พี่ชายผม
ดูเขาดีใจมาก
ผมว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนเดียว ที่คาดเดาสถานะของพวกเขา
คุณเป็นอย่างที่ผมนึกภาพไว้เลย คุณเป็นสำนึกทางการเมืองของผม
ผมถามว่า เขาไม่สำนึกทางการเมืองรึ เขาเลยคุยเกี่ยวกับการปฏิวัติให้ฟัง
คุณเอาชีวิตวางบนโต๊ะ แล้วก็ตัด เนื้อร้ายของความอยุติธรรมทิ้ง น่าทึ่ง
ผมบอกเขาว่าถ้าเขารู้สึกอย่างนั้น เขาก็ควรเข้าร่วมพรรค
แต่การตัดเนื้อร้ายของความอยุติธรรม มันเป็นการผ่าตัดที่ลึกมาก
ต้องมีคนรักษาชีวิตไว้ตอนคุณทำมัน ด้วยการมีชีวิตอยู่ ใช่มั้ย
แล้วผมก็คิดว่ามันผิด
เขาบอกผมว่าเขาคิดยังไงกับพรรค และผมก็กลัวแทนเขา
เขายอมรับเรา แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ที่ละเอียดอ่อน เหมือนกลอนของเขา
การยอมรับที่อาจหายไปได้ในคืนเดียว ผมบอกเขาอย่างนั้น
ค่ำนี้ผมยอมรับ สิ่งที่คุณอาจทำพรุ่งนี้ไม่ได้
เขาเหมือนเดิน ทั้งที่มีบ่วงผูกคอไว้โดยที่ไม่รู้ตัว
แล้วผมก็บอกเขาว่าผมได้ยิน อะไรมาเกี่ยวกับบทกวีของเขา
ไม่ชอบเหรอ
ใครไม่ชอบมัน
ทำไมถึงไม่ชอบ
ผมเลยบอกเขา
คุณว่ามันเป็น “ส่วนตัว คนระดับล่าง ของชนชั้นกลาง และตามใจตัวเอง” มั้ย
ผมโกหก
แต่เขาก็เชื่อผม
ผมเห็นได้ชัดเจนว่า ความคิดเห็นของผมนั้นสำคัญ
ผู้หญิงคนนั้นรู้ว่ามันหมายถึงอะไร มันจะหมายถึงอะไร
พวกเขาคงไม่รอดชีวิต จากสิ่งที่กำลังมายังเมืองนี้
ผมบอกให้พวกเขาหนีไป ซ่อนตัวอยู่ในประเทศ
ที่พวกเขาจะรักษาชีวิตตัวเองไว้ได้
เราเคยมีที่อยู่ที่วารีคิโน ใกล้ๆ เยอร์ยาติน
คนที่นั่นรู้จักเรา
เขาไม่คัดค้านอะไร ผมบอกจะเตรียม ใบอนุญาต บัตรผ่าน หนังสือรับรองให้
บอกพวกเขาว่าต้องเอาอะไรไป และทิ้งอะไรไว้
ผมขอหนังสือบทกวีของเขาไว้เล่มหนึ่ง
แล้วเราก็แยกจากกัน
ผมคิดว่าผมบอกเขาด้วยว่าเราอาจ ได้พบกันอีกในช่วงเวลาที่ดีกว่านี้
แต่ผมอาจไม่ได้บอกก็ได้
50 คนครับ 50 คนเท่านั้น
- ทอนญ่า - คะ
ทอนญ่า ตรงนี้
50 คนเท่านั้น ถอยไป
50 คนครับ 50 คนเท่านั้น
50 คน 50 คนเท่านั้นครับ
ห้องโดยสารแสนสบาย
“ห้องโดยสารแสนสบาย” เข้าใจพูดดี
ผมเป็นคนฉลาดน่ะ
หุบปากซะ นายคนฉลาด
หุบปากซะ ไอ้กร๊วก
บังคับใช้แรงงาน
ทุกคนฟังทางนี้ รถไฟจะออกพรุ่งนี้เช้า
“ระเบียบสุขอนามัยสำหรับการเดินทาง
ทุกเช้าต้องขจัดเศษดิน ของเมื่อคืนให้หมด
ต้องเปลี่ยนฟางทุก 10 วัน และเอาฟางเก่าไปเผา
ถ้าไม่มีฟางใหม่มาเปลี่ยน ให้ใช้ฟางเก่าไปก่อน”
นี่คือสารฆ่าเชื้อโรค ใช้มันซะ
- ตู้โดยสารนี้คือหน่วยของแรงงานอาสา - โกหก
“คณะกรรมาธิการทหาร ขอให้คุณไปช่วยพวกเขา
ตู้โดยสารหนึ่งจะมีเจ้าหน้าที่ ทหารเรือครอนสตัดท์โซเวียตดูแล
- ฉะนั้นคุณจะปลอดภัยแน่นอน - พวกเขางี่เง่า
ทุกคนฟังนะ ในราวๆ 11 วัน คุณจะผ่านจังหวัดยูรัลส์
ที่มีหน่วยไวท์การ์ด ซึ่งมีนักแทรกแซง ที่เป็นชาวต่างชาติช่วยเหลือ
และอาชญากรฝ่ายขวา ที่เริ่มปฏิบัติการเมื่อเร็วๆ นี้
คณะกรรมาธิการทหารรับรองว่า...
หน่วยเร็ดการ์ดได้ควบคุมเส้นทาง ของอาชญากรเหล่านั้นแล้ว
ภายใต้การบัญชาการของ ผู้บัญชาการสเตรลนิคอฟ
เยี่ยมเลย ปรบมือให้เขาหน่อย
“เส้นทางปลอดภัยแน่นอน ปฏิวัติจงเจริญ”
อนาธิปไตยจงเจริญ ไอ้กร๊วก
ไอ้พวกข้ารับใช้
จำเป็นด้วยเหรอคะ
ผมเซ็นส่งมอบอาสาสมัครแค่ 6 คน ผมจะส่งไปแค่ 6 คน
ผมเป็นอิสระ ไอ้กร๊วก
แกทำอะไรไม่ได้หรอก
บนรถไฟขบวนนี้มีผมคนเดียวที่อิสระ
พวกคุณเป็นวัวควายกันทั้งนั้น
ช่วยด้วย พี่น้อง เพื่อความรักของพระเจ้า
วิ่งเร็ว
ยูริ เด็กนั่นตายแล้ว
เขาไม่ใช่ลูกของฉัน วิญญาณของเขาอยู่ในสวรรค์แล้ว
- ใครทำมันเหรอครับ พวกไวท์เหรอ - พวกไวท์เหรอ
ไม่ใช่ สเตรลนิคอฟน่ะ
งั้นคุณก็ต้องทำผิดอะไรแน่
ไม่ใช่เรา ผู้บัญชาการพูดว่า เราขายม้าให้พวกไวท์
ไม่ใช่เราเลย พวกงั่งในคูนิโกต่างหาก เราบอกเขาแล้ว แต่เขาไม่เชื่อ
- ผมว่าคุณต้องโกหกแน่ๆ - พระเจ้าทรงเป็นพยาน...
แต่พระองค์ไม่ได้เป็น
ผู้บัญชาการสเตรลนิคอฟเป็นคนดีมาก
ผู้บัญชาการ ซาช่า เขากินขนมปังกับน้ำประทังชีวิต
- เหรอครับ - พ่อก็ไม่รู้ พวกเขาพูดกันอย่างนั้น
มันเรื่องจริง ไม่มีใครรู้ว่าเขามาจากไหน
- พวกเขาไม่เคยรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน - เขาอยู่ที่แนวรบ
เหรอ
มีคนรู้ ว่ามั้ย
โธ่ จริงๆ เลย อีกแล้วเหรอ
คราวนี้อะไรอีก
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พ่อ หลับให้สบายเถอะ
พ่อรู้แล้วว่าจะทำอะไร
ดูสิ
ยูรัลส์
ดูสิซาช่า ดูโน่น เราจะไปที่นั่นกันลูก
ผ่านภูเขาแล้วก็เข้าไปในป่า
แล้วเราก็จะอบอุ่นขึ้นกว่านี้เยอะ
ในป่านั่นมีหมาป่ารึเปล่าครับ
สเตรลนิคอฟ
ใช่แล้ว
นั่นแหละสเตรลนิคอฟ
“หยุดพัก”
“ดนตรีบรรเลงสลับฉาก”
พ่อครับ
นั่นเสียงอะไร
เสียงน้ำตกน่ะลูก
ไม่ครับ อีกเสียงหนึ่งน่ะ
เสียงปืน ซาช่า
- พวกเขาสู้กันอยู่เหรอครับ - คงจะอย่างนั้น
แต่มันอยู่ไกลมาก
นอนเถอะลูก
จับเขาไว้
ไม่
ดูนี่
- แค่นี้เหรอ - แค่นี้ครับ
นำตัวเขาไป
ใครส่งคุณมาที่นี่ ชิวาโก
ไม่มีใครส่งผมมาที่นี่ ผู้การ
ผมจะไปเยอร์ยาตินกับลูกเมียผม พวกเขาอยู่บนรถไฟที่มาจากมอสโคว์
- ครับ เราตรวจสอบแล้ว - แล้วไง
คุณพกมีดกับส้อมและช้อน ซึ่งดูไม่มีอันตรายอะไร
คุณอาจเดินทางกับลูกเมียคุณ ด้วยเหตุผลเดียวกัน
เยอร์ยาตินมีแต่พวกไวท์การ์ด นั่นคือเหตุผลที่คุณจะไปที่นั่นรึเปล่า
ไม่ครับ เราจะไปวารีคิโน
ไปทางเยอร์ยาตินไม่ได้ มีการสู้รบกัน
ผู้การ ผมไม่ใช่เจ้าหน้าที่ไวท์การ์ด
ไม่ ผมก็คิดว่าไม่ใช่
เอาละ คอลย่า ขอบคุณ สหาย นั่งสิครับ คุณหมอ
เอาไป
มันไม่ไร้สาระหรอกนะ มีการพยายามฆ่าครั้งสองครั้งแล้ว
คุณเป็นนักกวีเหรอ
ครับ
- ผมเคยชื่นชมบทกวีของคุณ - ขอบคุณครับ
ตอนนี้ผมไม่ควรชื่นชมมัน
ผมควรจะว่ามันไร้สาระ ว่ามั้ย
ความรู้สึก ความเข้าใจลึกซึ้ง ความรักใคร่ เดี๋ยวนี้มันไร้สาระไปแล้ว
คุณไม่เห็นด้วย คุณคิดผิด
ชีวิตส่วนตัวในรัสเซียตายไปแล้ว ประวัติศาสตร์ฆ่ามัน
ผมดูออกว่าคุณอาจจะเกลียดผมยังไง
ผมเกลียดทุกอย่างที่คุณพุด แต่ก็ไม่มากพอที่จะฆ่าคุณได้
คุณมีน้องชาย
- เยฟกราฟ - เยฟกราฟ ใช่ ที่เป็นตำรวจ
- ผมไม่รู้เลย - อาจจะไม่รู้ เขาเป็นตำรวจลับ
- เขาส่งคุณมาที่นี่เหรอ - เยฟกราฟเหรอ
ไม่ เยฟกราฟเป็นบอลเชวิค
ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้
คุณรู้เยอะเลยละ
ตอนคุณเข้ามา คุณจำผมได้ จำได้ยังไง
- มีคนเอารูปผมให้คุณดูเหรอ - เปล่า
ผมแน่ใจว่าคุณรู้จักผม
ผมเคยเห็นคุณ ผู้การ
เมื่อไหร่
- เมื่อ 6 ปีก่อน - ว่าไป
วันคริสต์มาสอีฟ คุณ...
คุณอยู่ที่นั่นเหรอ
หรือมีคนเล่าให้คุณฟัง
ผมรักษาคนที่ถูกภรรยาคุณยิงบาดเจ็บ
ทำไมคุณถึงเรียกเธอว่าภรรยาผม
ผมเจอเธออีกครั้ง เราทำงานด้วยกันที่แนวหน้ายูเครน
ถ้าเธออยู่กับคุณ ผมแน่ใจว่าเธอรับรองได้
ผมไม่ได้เจอเธอตั้งแต่เกิดสงคราม
เธออยู่ในเยอร์ยาติน
เยอร์ยาตินเหรอ
ชีวิตส่วนตัวมันตายไปแล้ว
สำหรับคนที่เป็นลูกผู้ชาย
เราเห็นตัวอย่างความเป็นลูกผู้ชาย ระหว่างทาง ที่ที่เรียกว่ามิงค์
- พวกเขาขายม้าให้พวกไวท์ - ไม่
- ดูเหมือนคุณเผาผิดหมู่บ้าน - เขาพูดแบบนั้นเสมอ สำคัญด้วยเหรอ
หมู่บ้านหนึ่งทรยศเรา เลยถูกเผา ตามจุดมุ่งหมาย
จุดมุ่งหมายของคุณ หมู่บ้านของพวกเขา
คอลย่า
คุณกับลูกเมียคุณจะทำอะไรในวารีคิโน
แค่ใช้ชีวิตกัน
นำตัวเขาไป เขาบริสุทธิ์
คุณโชคดี
เราถูกเปลี่ยนเส้นทาง พ่อรู้มั้ยว่าเราจะไปไหน
- รู้ วารีคิโน ฮอลท์ - ขอบคุณพระเจ้า
สวัสดีครับ
เยี่ยมจริงๆ
น่าอยู่อะไรอย่างนี้
สวัสดีครับ
- อเล็กซานเดอร์ แม็กซิโมวิชใช่มั้ย - ใช่
ผมเอง เพ็ตย่า
- ใต้เท้า - เอาล่ะ ๆ
ทักทายกันพอแล้ว
เราจะไปที่บ้านกันยังไง เพ็ตย่า
ก็อย่างที่ใต้เท้าเคยไปนั่นแหละครับ
ดูสิ ซาช่า
นั่นอะไร เพ็ตย่า ไฟป่าเหรอ
ไฟป่าเหรอครับ ใต้เท้า นั่นแหละเยอร์ยาติน
น่าสงสาร ตอนแรกก็พวกเร็ด แล้วก็พวกไวท์
ตอนนี้ก็พวกเร็ดอีกแล้ว
สเตรลนิคอฟนั่น หัวใจของเขาต้องตายไปแล้วแน่ๆ
ไป
เดี๋ยวก็ถึงแล้วนะจ๊ะ ซาช่า
อีก 5 ไมล์
ไกลขนาดนั้นเลยเรอะ ลืมไปแล้ว บ้านเป็นยังไงบ้าง
ยังดีอยู่ครับ ใต้เท้า มันปิดล็อคไว้หมดน่ะครับ
วารีคิโน
ปิดล็อคไว้หมด เห็นมั้ยครับ
บทสรุป มันชัดเจนแล้ว
คณะกรรมการปฏิวัติ เพื่อความยุติธรรมเยอร์ยาติน
ยึดบ้านฉันในนามของประชาชน
ก็ได้
ฉันก็เป็นประชาชนคนหนึ่ง
อย่านะ ใต้เท้า พวกเขาจะว่ามันเป็นการต่อต้านปฏิวัติ
พ่อ อย่านะ เพ็ตย่าพาเรามาที่นี่ มันจะทำให้เขาเป็นผู้ต่อต้านปฏิวัติไปด้วย
พวกเขายิงผู้ต่อต้านปฏิวัตินะครับ
ไม่ใช่พวกเร็ดในเมืองหรอก แต่เป็นพวกเร็ดในป่า
- พวกหัวรุนแรง - ที่นี่เหรอ
ใครจะไปรู้ พวกเขาไปในที่ที่อยากไป ทำสิ่งที่อยากทำ
เราแค่ต้องการบ้านอยู่ เพ็ตย่า
และก็สวนนิดหน่อย
ไม่มีที่ไหนเลยเหรอ
พวกเขาไม่ได้ปิดล็อคกระท่อมนั่น
เยี่ยม เราอยู่ที่นี่กันก็ได้
เตายังใช้การได้
- ผมจะหาเฟอร์นิเจอร์มาให้ - หัวพันธุ์มันฝรั่งด้วยนะ
สวนยังงอกงามดีเหมือนเดิม
ครับ ขอบคุณ
ทำได้ดีมาก ลูก
พูดได้เลยว่าถ้าเอาความเป็นรัสเซียออก ก็จะเหลือแต่ชาวไร่
ผมก็พูดอย่างนั้นเสมอ
พ่อพูดผิดค่ะ เขาทำงานเหมือนชาวไร่ แต่เขาไม่ใช่ชาวไร่
ผมไม่รังเกียจหรอก ทอนญ่า จริงๆ นะ
- มันเป็นชีวิตที่ดี - แน่นอน
พ่อคงไม่แปลกใจถ้าลูกสองคนมองย้อน กลับมาเห็นว่านี่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ดีใจจริงๆ ที่จะมีสมาชิกใหม่อีกคน ยูริ
แอนนาเกิดที่ รู้มั้ย
ไม่ครับ ผมไม่รู้
ผมดีใจมากเลย
เมอร์คิวรีติดปีกมาแล้ว
ดูห่อเหี่ยวยังไงไม่รู้
เพ็ตย่า
มีข่าวอะไรจากเยอร์ยาติน
ไม่มีมันหมู ไม่มีน้ำตาล น้ำมันอาจมาอาทิตย์หน้า
แป้ง เกลือ กาแฟ
และก็ตะปู
มีข่าวร้ายเหรอ
- พระเจ้า ไม่เอาแล้วนะ - ไม่หรอก
- สเตรลนิคอฟไปแล้ว - นั่นไม่ใช่ข่าวร้าย
ไม่คนพูดกันว่าเขาอยู่ในแมนจูเรีย
นี่ไงข่าว
พวกเขายิงซาร์แล้ว
และทุกคนในครอบครัวของเขา
เป็นการกระทำที่โหดเหี้ยมจริงๆ
ทำไปเพื่ออะไร
เพื่อให้เห็นว่า จะไม่มีวันกลับไปเหมือนเดิมได้
ยูริ ทำไมคุณไม่ไปเยอร์ยาติน
ใช่ ทำไมไม่ไป มันจะเป็นผลดีกับคุณนะ
ทำไม ในเยอร์ยาตินมีอะไร
มันไม่ใช่ปีเตอร์สเบิร์ก แต่ก็มีห้องสมุดดีๆ อยู่ที่นั่น
- ถ้ามันยังอยู่นะ - ฉันว่าคุณน่าจะไปนะ
ไม่ละ ผมไม่ไปหรอก
ยังไงถนนก็ถูกปิดกั้นอยู่ดี
ชิวาโก
ครับ
สบายดีเหรอ
คุณมาทำอะไรที่นี่คะ
เราอยู่ที่วารีคิโน
วารีคิโน่เหรอ
ทำไมถึงมาอยู่วารีคิโน
ทำไมล่ะ ก็เราต้องไปที่ไหนสักแห่ง
แต่ที่นี่เนี่ยนะ
ฉันมาที่นี่เพื่อตามหาสามีฉัน คนที่มีรายงานว่าถูกฆ่าตายแล้ว
สเตรลนิคอฟ
ผมเจอเขา
- เจอเขาเหรอ - ใช่
คุณอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
ปีนึงได้แล้วค่ะ
- คนเดียวเหรอ - อยู่กับแคทย่าค่ะ
- แล้วแคทย่าอยู่ไหนล่ะ - อยู่ที่โรงเรียนค่ะ
ทอนญ่ามาอยู่กับคุณหรือเปล่า
เราทุกคนมาอยู่ด้วยกัน
- ซาช่าด้วยเหรอ - ใช่
- แล้วเราจะทำยังไงคะ - ผมก็ไม่รู้
ยูริ
ยังเช้าอยู่เลยนะคะ
6 โมงครึ่ง
คุณทำอะไรอยู่คะ
เปล่า นอนไม่หลับน่ะ
- มีเรื่องอะไรหรือเปล่า - ไม่มี
ฉันไปชงชาให้มั้ย
ครับ ดีครับ
สวัสดีค่ะ คุณนี่แย่จังเลย เราเรียกแล้วเรียกอีก
- งั้นเหรอ ฉันไม่ได้ยิน - เราเรียกคุณนะคะ
- สวัสดี ลาร่า - สวัสดีค่ะ
- ออลย่า เปทรอฟน่าเป็นยังไงบ้าง - เธอแย่ลงเรื่อยๆ เลยค่ะ
เธอให้เราเรียน ซี.ไอ. กับคณิตศาสตร์ทั้งเช้าเลย
- ซี.ไอ.เหรอ - หน้าที่พลเมืองน่ะค่ะ
ดูสิคะ
- เก่งมากเลย แคทย่า - ขอบคุณค่ะ
รูปซาร์ไงคะ
ซาร์เป็นศัตรูของประชาชน
เขาไม่รู้ตัวหรอกว่า เขาเป็นศัตรูของประชาชน
เขาควรจะรู้สิคะ ใช่มั้ย
ใช่ เขาควรจะรู้
ไม่รู้จักวิชาหน้าที่พลเมือง ลูกชายคุณไม่ได้เรียนหนังสือเหรอคะ
อาหารกลางวันจ้ะ
ดีค่ะ
มาเร็วลูก
ดมสิคะ
อะไรคะ
คนนี้อย่างกับนักมวยเลยค่ะ
ยูริ
เดี๋ยวนะ
นั่นไง
- ผมจะไปเยอร์ยาติน ที่รัก - อะไรคะ ตอนนี้เหรอ
ใช่ ผมจะไปซื้อมอร์ฟิน ยาฆ่าเชื้อ
- ฉันจะไม่ต้องการมอร์ฟิน - คุณไม่มีทางรู้ได้
วันนี้ฉันจะไม่ต้องการมันแน่ค่ะ
ไม่ แต่มันใกล้คลอดแล้ว ผมไม่รู้เลย
- คุณจะกลับมาก่อนค่ำใช่มั้ย - ก่อนเยอะเลยละ
ค่ะ ที่รัก ทำสิ่งที่ดีที่สุดเถอะ
ผมจะไม่กลับมาอีก
- ฉันเข้าใจค่ะ - ไม่มีวันกลับมาอีก ลาร่า
คุณเข้าใจใช่มั้ย
คุณเชื่อผมมั้ย
คุณหมอ ผมต้องการเจ้าหน้าที่แพทย์
เสียใจด้วย ผมมีลูกเมียอยู่ในวารีคิโน
กับภรรยาน้อยในเยอร์ยาติน
คุณหมอ เราคือกลุ่มเร็ด พาร์ติสัน และเราก็ยิงคนละทิ้งหน้าที่
- คุณจะพาผมไปไหน - ไปที่แนวหน้า
- แล้วแนวหน้าอยู่ที่ไหน - เป็นคำถามที่ดี คุณหมอ
มันคือทุกที่ที่มีศัตรูของการปฏิวัติ
ที่ไหนก็ตามที่มีกลุ่มไวท์การ์ด หรือชาวต่างชาตินักแทรกแซง
ที่ไหนก็ตามที่มีชนชั้นกลางที่โกรธเคือง หรือครูใหญ่ที่ไว้ใจไม่ได้
นักกวีที่หมกตัว อยู่กับชีวิตส่วนตัวของเขา
นั่นก็เป็นแนวหน้า
- แล้วคุณจะให้ผมอยู่กับคุณนานแค่ไหน - นานเท่าที่เราต้องการคุณ
ไป
บุก
ง่ายมากเลย
เร็วเข้า หมอ ไปดูผลงานของเรากัน
โรงเรียนทหารเซนต์ ไมเคิล
ไอ้แก่บัดซบ
มันไม่สำคัญหรอก
คุณเคยรักผู้หญิงมั้ย ราซิน
ผมเคยมีเมียและลูก 4 คน
- เขาเป็นสหายที่ดี - และก็เป็นหมอที่ดีด้วย
เราพรากเขามาจากเมียและลูกของเขา
ทั้งหมดนี้ไม่ใช่สิ่งสำคัญ
แล้วอะไรที่สำคัญ ผู้การ บอกผมซิ ผมลืมไปแล้ว
- นี่มันน่ารังเกียจ หมอต้องอยู่ต่อ - ผมบัญชาการหน่วยนี้
เราบัญชาการร่วมกัน แถลงการณ์ของพรรคระบุไว้...
ผมให้คนลากคุณออกไปยิงได้
คุณให้คนลากพรรคออกไปยิงได้มั้ย
ขณะที่การต่อสู้ของทหารใกล้ยุติลง การต่อสู้ทางการเมืองก็เข้มข้นขึ้น
เมื่อได้ชัยชนะ ก็เท่ากับ ทหารได้ทำหน้าที่สำเร็จแล้ว
แล้วทุกคนก็จะถูกตัดสินทางการเมือง
ไม่ว่าพวกเขาจะมีประวัติทางทหารยังไง
ระหว่างนี้ ยังคงมีหน่วยไวท์การ์ด อยู่ในพื้นที่ หมอต้องอยู่ต่อ
จบการประชุมเพียงเท่านี้
คุณครับ คุณจะไปไหน
คุณจะหนีเหรอครับ
- ทหาร - ทหารเร็ดและทหารไวท์
ทหาร
ทอนญ่า
ทอนญ่า ซาช่า
ทอนญ่า
- นี่เยอร์ยาตินใช่มั้ย - ใช่ ที่นี่แหละเยอร์ยาติน
เกิดอะไรขึ้นที่วารีคิโน
- พวกชาวมอสโคว์เหรอ - ใช่
พวกเขาไปแล้ว ไม่มีใครอยู่ที่วารีคิโน่
พระเจ้า สุขใจจริงๆ พวกเขาบอกว่าคุณยังไม่ตาย
มีคนเห็นคุณอยู่ใกล้ๆ เมือง
ฉันเข้าใจว่าคุณไปที่วารีคิโน ฉันจะพาแคทย่าไปที่นั่น
ฉันทิ้งอาหารเผื่อไว้ ส่วนใหญ่เป็นมันฝรั่งต้ม
เอาฝาปิดกระทะด้วยนะ ไม่งั้นหนูจะกินมันหมด
ฉันดีใจแทบบ้าแล้ว
ทอนญ่า
- ยูริ - ทอนญ่า
ยูริ ที่รัก
ไม่เป็นไร ยูริ
พวกเขาปลอดภัยอยู่ในมอสโคว์
- ในมอสโคว์เหรอ - ใช่ค่ะ
- ทอนญ่าเหรอ - พวกเขาทุกคน ปลอดภัยดี
ปลอดภัย
หน่วยดับเพลิง
ค่อยยังชั่ว
อะไร
ฉันมีจดหมายของคุณ
ฉันได้รับมันสามเดือนแล้ว
และกว่าจะถึงที่นี่ก็ตั้งสามเดือน
ส่งมาจากมอสโคว์
ฉันคิดว่าทอนญ่าส่งมันมา
มันจ่าหน้าถึงคุณ ส่งผ่านฉัน
เธอมาตามหาคุณ ในเยอร์เยตินตอนคุณหายไป
มีคนบอกให้เธอมาที่นี่
คุณเจอกันแล้วเหรอ
เธอดีมากค่ะ
สุดที่รักของฉัน
ฉันส่งจดหมายฉบับนี้ ถึงลาริสซ่า แอนติโปวา
เพราะถ้าคุณยังมีชีวิตอยู่ หากพระเจ้าทรงโปรด
ฉันคิดว่าคุณจะต้องไปที่นั่นแน่
เรามีลูกสาวอีกคนแล้ว ยูริ คุณรู้รึเปล่า
เธอชื่อแอนนา
พ่อฝากบอกด้วยว่าคิดถึง
ซาช่าโตขึ้นเยอะ ตอนนี้เขาตัวใหญ่มาก
พูดถึงคุณเมื่อไหร่ เขาจะร้องไห้ ปลอบยังไงก็ไม่หยุดร้อง
นี่คือสิ่งที่ฉันต้องบอกคุณ
เราถูกเนรเทศจากรัสเซีย
เราไม่รู้ว่าคุณจะได้รับอนุญาต ให้มาอยู่กับเรารึเปล่า
องค์กรในปารีส ซึ่งฉันเอ่ยชื่อไม่ได้ จะรู้ว่าเราอยู่ที่ไหน
แต่ไม่มีอะไรแน่นอน และก็มีเวลาน้อยมาก
ฉันเลยรีบเขียนจดหมายฉบับนี้ส่งมา
พวกเขามารับเราแล้ว ขอพระเจ้าคุ้มครองคุณ
ฉันต้องยอมรับว่าแอนติโปวาเป็นคนดี
ยูริ ตอนพวกเขาไปมอสโคว์ เธอทิ้งบางอย่างไว้ที่นี่
ยูริ
ขอเข้าไปได้มั้ย
ยูริ แอนเดรวิช คุณเปลี่ยนไปนะ
ใช่แล้ว มากทีเดียว
ลาริสซ่า
คุณก็เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน
ผมมาจากมอสโคว์
กำลังจะไปวลาดิวอสต๊อก
ผมมาเพื่อเสนอความช่วยเหลือ
เราไม่ต้องการ
- คุณพูดเองน่ะสิ - เราไม่ต้องการค่ะ
ยูริ แอนเดรวิช คุณอยู่กับ หน่วยพาร์ติสันที่ 5 นาน 2 ปี
คุณไม่มีหนังสือปลดประจำการ ฉะนั้นคุณคือผู้ละทิ้งหน้าที่
ครอบครัวคุณในปารีสเกี่ยวข้องกับ องค์การเอมิเกรที่อันตราย
ทุกอย่างนี่เป็นเรื่องของหลักวิชา
แต่รูปแบบชีวิตของคุณ
ทุกอย่างที่คุณพูด งานเขียนของคุณ ที่ตีพิมพ์ ทุกอย่างมันเป็นการล้มล้าง
วันของคุณใกล้จะสิ้นสุดแล้ว...
เว้นแต่ผมจะช่วยคุณ
- คุณต้องการความช่วยเหลือจากผมมั้ย - ไม่
เดี๋ยวค่ะ ยูริ
ลาริสซ่า เอาแก้วมา 3 ใบ
ไม่
ยูริ คุณต้องมองสิว่านี่มันร้ายแรงแค่ไหน
กรุณาอย่าดูถูกผม
ผมไม่ใช่คนอย่างที่คุณคิด ไม่ว่าจะในทางปฏิบัติหรือทางใจ
คุณรู้เรื่องยูริได้ยังไง คุณจะช่วยได้ยังไงคะ
ผมรู้และผมช่วยได้ แค่นั้นยังไม่พอเหรอ
ไม่พอ
ท่าเรือตะวันออกของเรา เป็นพื้นที่ด้อยพัฒนา
กองพลาธิการกระทรวงการต่างประเทศ ต้องการตั้งรัฐอิสระที่นั่น
มันทำให้เรามีช่องทาง ติดต่อสื่อสารกับโลกภายนอก
ผมมีพรรคพวกอยู่ในตะวันออกไกล
ผมได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรียุติธรรม
- พวกบอลเชวิคไว้ใจคุณเหรอ - พวกเขาไม่ไว้ใจใคร
แต่พวกเขาเห็นว่าผมมีประโยชน์
เหตุนี้ผมถึงจะช่วยคุณได้
คุณไปกับผมไกลถึงชายฝั่งแปซิฟิก
แล้วคุณจะไปไหนต่อก็ได้
ไปปารีสหรือไม่ไปก็ได้
ผมว่าคุณควรไปได้แล้ว
ความเห็นแก่ตัวของคุณมันเหลือทนสิ้นดี
ลาริสซ่าก็ตกอยู่ในอันตราย
- เพราะยุ่งเกี่ยว - เปล่า
ไม่ใช่เพราะยุ่งเกี่ยวกับคุณ คุณไม่สำคัญอะไร
เพราะยุ่งเกี่ยวกับสเตรลนิคอฟ
- ฉันไม่เคยเจอสเตรลนิคอฟ - คุณแต่งงานกับเขา พวกเขารู้เรื่องนั้น
- ฉันแต่งงานกับปาช่า แอนติพอฟ - ผมเข้าใจ
แต่พวกเขาไม่เข้าใจ
มีคนเฝ้าดูคุณอยู่
รู้มั้ยว่าทำไม
สามีคุณเป็นตัวปัญหา
ไปให้พ้น
บ้าคุณธรรมขึ้นมาอีกแล้ว
คุณต้องคิดถึงลูกสิ
เอ้านี่
- ขนมหวานสำหรับลูกคุณ - ฉันไม่ต้องการมัน
คุณปฏิเสธขนมหวานจากผมเหรอ
คุณเป็นใครถึงกล้าปฏิเสธผมทุกอย่าง
คุณไปได้แล้ว
- ผมมา... - ไปสิ
ไป
ผมมาหาคุณด้วยความจริงใจ
งั้นก็อยู่ที่นี่ รอรับของหวานของคุณไป
ของหวานของคุณ ได้ยินมั้ย
คิดว่าตัวเองบริสุทธิ์นักรึไง
คุณไม่ได้บริสุทธิ์เลย
ผมรู้จักคุณดี
ได้ยินมั้ย
พระเจ้าสร้างเราจากดินก้อนเดียวกัน
ดิน
ลาร่า
เขาไร้สาระ ลาร่า
ใช่ ไร้สาระ
เขาไม่น่าโผล่มาเลย
มันสำคัญด้วยเหรอ
ไม่สำคัญใช่มั้ย
สำหรับผมไม่สำคัญ
เราจะทำยังไงดี เราไปขึ้นรถไฟได้มั้ย
ไม่ พวกเขาต้องจับเราแน่
- ฉันไม่อยากอยู่รอที่นี่ - ไม่
ฟังนะ
- เราไป... - วารีคิโน
- พวกเขาคงหาเราพบแน่ไม่ช้าก็เร็ว - ค่ะ แต่ช้าๆ ดีกว่า
- ถ้าวันเวลาของเราเหลือน้อย ยูริ - ใช่
เราควรใช้มัน...
ก่อนที่เราจะพรากจากกัน
ใช่ค่ะ
พ่อจับหมัดได้ โฮ โฮ โฮ
ฉันรักหิมะ หนึ่ง สอง สาม
แอนนาสอนผมเขียนหนังสือที่โต๊ะนี่
นี่ไม่ใช่ฉันค่ะ ยูริ
- ใช่สิ - ไม่ใช่ค่ะ
คุณต่างหาก
“ลาร่า”
ยูริ
- ยูริ หมาป่ามันหอน - ใช่ ผม...
ผมเห็นมันแล้ว มันน่ากลัว แต่ไม่ทำร้ายเราหรอก
ค่ะ ฉันรู้
ขอโทษค่ะ มัน...
พระเจ้า นี่เป็นช่วงเวลาที่แย่มาก กับการมีชีวิตอยู่
- ไม่หรอก - แย่สิ แย่มาก
ไม่ๆ
ถ้าเราเจอกันเร็วกว่านั้น คงจะเยี่ยมมากเลยนะ
ก่อนตอนที่เราเจอกันน่ะเหรอ ใช่
เราคงแต่งงานกัน มีบ้านมีลูก
ถ้าเรามีลูกกัน ยูริ คุณอยากได้ผู้ชายหรือผู้หญิง
ผมว่าเราอาจเป็นบ้า ถ้าเราคิดถึงเรื่องพวกนั้น
ฉันจะคิดถึงมันตลอดเวลา
- วันนี้คุณจะเขียนหนังสือมั้ยคะ - ไม่ วันนี้ไม่เขียน
แคทย่า
มาหาแม่เร็ว
พวกเขาอยู่นี่ครับ
วิคเตอร์
เราคิดว่ามัน...
ใช่
ผมขอตัวสักครู่นะ สหาย
รัฐบาลของผม มีรถไฟจอดอยู่ในเยอร์ยาติน
มีตู้โดยสารส่วนตัวสำหรับผมกับผู้ช่วย
คุณจะเดินทางสะดวกสบายและปลอดภัย
เลิกพูดเลย ผมไม่ไปกับคุณหรอก
ฉันก็ไม่ไปโดยที่ไม่มีคุณ ฉะนั้นจบแค่นี้
งั้นผมต้องขอคุยกับ ยูริ แอนเดรวิชเป็นการส่วนตัว
สเตรลนิคอฟตายแล้ว
- อะไรนะ - ไม่ต้องมาแสดงความเสียใจ
เขาเป็นไอ้โรคจิตชอบฆ่าคน ไม่มีใครรู้สึกสูญเสียเขา
คุณเห็นมั้ยว่านี่มีผลกับลาริสซ่ายังไง
ไม่เห็นใช่มั้ย
คุณนี่โง่จริงๆ
เธอเป็นเมียของสเตรลนิคอฟ
คุณคิดว่าทำไมพวกเขาถึงไม่จับเธอ
ทำไมพวกเขาถึงได้เฝ้าดูเธอ พวกเขาดักรอสเตรลนิคอฟ
ถ้าพวกเขาคิดว่าเขาจะกลับมาหาเมีย แสดงว่าไม่รู้จักเขาเลย
พวกเขารู้จักเขาดีพอ พวกเขาจับเขาได้ห่างจากที่นี่ 5 ไมล์
เขาถูกจับบนถนน เขาไม่ได้ปิดบังตัวเองเลย
ตลอดการสอบสวน...
เขายืนยันว่า คนเรียกเขาว่าพาเวล แอนติพอฟ
และไม่ยอมรับชื่อ “สเตรลนิคอฟ”
ระหว่างทางไปประหาร เขาชักปืนออกมายิงหัวตัวเองกระจุย
พระเจ้าช่วย
อย่าบอกลาร่านะ
ผมว่าผมรู้จักลาร่า อย่างน้อยก็ดีพอๆ กับคุณ
แต่คุณไม่เห็นรึว่าเธออยู่ในฐานะยังไง เธอหมดประโยชน์แล้ว
คนพวกนี้ที่คุ้มกันผมมาวันนี้ พรุ่งนี้จะมาอีกในฐานะหน่วยยิงเป้า
ผมรู้ว่าคุณคิดกับผมยังไง และทำไม
แต่ถ้าคุณไม่ไปกับผม เธอก็จะไม่ไป
ฉะนั้นคุณจะไปกับผมหรือเปล่า
คุณจะยอมรับการปกป้องของ คาลิบันต่ำช้าคนนี้ทุกอย่างที่เขาขอ
หรือความอ่อนแอของคุณมันมีมาก
จนต้องยอมสละ ผู้หญิงและเด็กเพื่อมันเหรอ
ช่วยขนกระเป๋าหน่อยนะ สหาย
ขึ้นรถสิ
เถอะน่า
- กี่คน - เราทุกคน
- เสียใจด้วยครับ มีที่ไม่พอ - ต้องมีที่พอสิ
ไม่เป็นไร ผมจะขับแคร่เลื่อนหิมะไป
เร็วนะ รถไฟมีคนสำคัญนั่งอยู่ด้วย
คุณไปก่อนเลย ผมจะตามไป
ไปเลย สหาย
แล้วเจอกันที่...
เร็วๆ นะ
ผมว่าแน่นอนแล้ว คนรักของคุณไม่มาหรอก
โง่จริงๆ
คุณคิดจริงๆ เหรอว่าเขาจะไปกับคุณ
เขาโง่สิ้นดี
- จากมองโกเลียเขาก็ไปจีนได้ - เขาไม่มีวันไปจากรัสเซียหรอก
ก็ให้เขาอยู่ไปสิ คุณมากับผมแล้วนี่ ใช่มั้ย
ใช่ค่ะ
ที่แน่ๆ มันเป็นหน้าที่คุณในฐานะแม่
ใช่แล้ว วิคเตอร์
ฉันท้องลูกของยูริ
ฉันเกิดที่นั่น ที่ไหนสักแห่งในตะวันออกไกล
ฉันคิดว่าเป็นมองโกเลีย ฉันจำไม่ได้
ปีนั้นคุณเกิดในมองโกเลีย
เด็กคนอื่นๆ ก็เหมือนกัน ท่านนายพล
มีไม่กี่คนที่ชื่อทอนญ่า นามสกุลโคมารอฟสกี้
โคมารอฟสกี้เป็นชื่อธรรมดาทั่วไป ทอนญ่าก็เหมือนกัน
ผมสวยๆ ตาสีฟ้า หลงทางตอน 8 ขวบ
ตอนเกิดสงครามกลางเมือง ในตะวันออกไกล
มีบางอย่างที่คุณยังไม่ได้บอกผม คุณหลงทางได้ยังไง
- ฉันจำไม่ได้ - ผมไม่เชื่อ คุณต้องจำบางอย่างได้สิ
จำไม่ได้
ผมจะบอกให้ว่า ผมเจอแม่คุณครั้งแรกยังไง
- ถ้าเธอเป็นแม่ฉันนะ ท่านนายพล - คุณตัดสินเอาเอง
ผมไปจับตัวพี่ชายผมที่ถนนในมอสโคว์
เขามีใบปันส่วนอาหารชั้น 4 และก็ขาดอาหาร
ดูเขาไม่สนใจเรื่องนั้นหรืออะไรเลย
ผมคิดว่าเขามีความสุขมากว่าผมซะอีก
เขาให้ผมซื้อสูทใหม่ให้เขา
ให้เขาได้ทำงาน ที่โรงพยาบาลเก่าของเขา
ผมไปส่งเขาตอนไปทำงานวันแรก
ตอนนั้น 8 ปีแล้ว หลังจากที่เขากับลาร่าแยกจากกัน
เขาไม่เคยเจอเธออีกเลยเหรอคะ
ขอบคุณนะ คุณกรุณาผมมากเลย
เขาต้องรู้แน่ว่าเขาป่วยหนักแค่ไหน
ผนังหัวใจของเขาบางเหมือนกระดาษ
แต่เขาเก็บเงียบมันไว้ในใจ
เขาเก็บหลายสิ่งหลายอย่างไว้ในใจ
ขอโทษครับ
ผมทึ่งกับชื่อเสียงที่เลื่องลือไกลของเขา
ตอนนั้นใครจะอ่าน งานเขียนของเขาไม่ได้
ทางพรรคไม่อนุญาต
แต่คนเราถ้ารักบทกวี พวกเขาย่อมต้องรักนักกวี
และไม่มีใครรักบทกวีมากเท่าคนรัสเซีย
ขอโทษนะคะ คุณ
คุณเยฟกราฟใช่มั้ยคะ
ฉันชื่อลาร่าค่ะ
ผมรู้จักชื่อเธอจากบทกวีชื่อลาร่า ผมชื่นชอบมากในบรรดางานเขียนของยูริ
ฉันรู้จักพี่ชายคุณค่ะ
ฉันต้องการความช่วยเหลือของคุณ
เธอมามอสโคว์เพื่อตามหาลูกของเธอ
ผมช่วยเธอเท่าที่จะช่วยได้
แต่ผมรู้ว่าความหวังไม่มีเลย
ผมคิดว่าผมก็ออกจะรักเธอเหมือนกัน
วันหนึ่งเธอเดินจากไป แล้วไม่กลับมาอีกเลย
เธอตายหรือไม่ก็ หายสาบสูญไปที่ไหนสักแห่ง
ในค่ายกรรมกรแห่งหนึ่ง
หมายเลขที่ไม่มีชื่อในรายการ ที่ถูกใส่ผิดที่ในเวลาต่อมา
สมัยนั้นมันเป็นเรื่องที่ธรรมดามาก
ทอนญ่า
คุณหลงทางได้ยังไง
- เราวิ่งอยู่บนถนน - “เรา” เหรอ
- พ่อฉัน - ไม่ใช่พ่อคุณ โคมารอฟสกี้
ฉันก็ไม่รู้
ถนนมีแต่ไฟลุกไหม้
มีแต่เสียงระเบิดและบ้านก็ถล่มลงมา
เขาปล่อยมือฉัน
แล้วฉันก็หลงทาง
ถ้าเป็นพ่อจะทำอย่างนั้นเหรอ
ใช่ค่ะ คนเราทำได้ทุกอย่าง
นั่นโคมารอฟสกี้
ชายคนนี้คือพ่อของคุณ
ทำไมคุณถึงไม่ยอมเชื่อ
คุณไม่อยากเชื่องั้นรึ
ไม่ค่ะถ้ามันไม่ใช่เรื่องจริง
นั่นมันอยู่ในสายเลือด
ท่านนายพลคะ ตอนฉันเด็กๆ ฉันต้องการพ่อแม่
คุณคงนึกภาพออก ว่าฉันต้องการพ่อแม่แค่ไหน
ตอนฉันเด็กๆ ฉันอยากตายมาก
รู้มั้ยคะ
ตอนนี้ฉันไม่รู้อะไรแล้ว
ตอนนี้ฉันไม่มีประโยชน์อะไร สำหรับพวกเขาแล้ว ใช่มั้ย
ผมหวังอยู่ว่า ผมอาจมีประโยชน์สำหรับคุณ
- คุณจะเก็บไปคิดดูมั้ย - ค่ะ
ไม่มีอะไรค่ะ เดวิด
คุณทำงานที่นี่เหรอ
ครับ ผมเป็นผู้ควบคุมครับ
- คุณควบคุมอะไร - นั่นค่ะ
คุณสัญญาแล้วว่าจะเก็บไปคิดดู
ทอนญ่า
คุณเล่นบาลาไลก้าเป็นมั้ย
เล่นเป็นมั้ยเหรอ เธอเป็นศิลปินนะ
ศิลปินเหรอ ใครสอนคุณ
ไม่มีใครสอนเธอหรอก
งั้นมันก็เป็นพรสวรรค์
ด็อกเตอร์ ชิวาโก
ThaiPGS by EroZO?